ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و چهل و نه- يكصد و پنجاه
٢ ص
(٢)
فهرست
٣ ص
(٣)
به ظهور خود بيانديشيم!
٤ ص
(٤)
به خدا قسم غربال مى شويد!
٤ ص
(٥)
شهرى بى دروازه نيست!
٦ ص
(٦)
استراتژى اتّحاديه ظالمان
٧ ص
(٧)
گلستانه
١٠ ص
(٨)
شايد اين بار
١٠ ص
(٩)
شرح طويل
١٠ ص
(١٠)
آخرين اميد
١٠ ص
(١١)
خط و نشان براى امام زمان بد است
١١ ص
(١٢)
همين جمعه
١١ ص
(١٣)
آرامش
١٢ ص
(١٤)
تقويم خسته
١٢ ص
(١٥)
خورشيد من!
١٢ ص
(١٦)
سلام وارث آزاده پيمبرها
١٣ ص
(١٧)
فصل ناگزير
١٣ ص
(١٨)
حضرت صاحب الامر كيست؟
١٤ ص
(١٩)
امام و امامت
١٤ ص
(٢٠)
نصب امام
١٥ ص
(٢١)
صفات و شئون امام
١٨ ص
(٢٢)
آيه اوّل
١٨ ص
(٢٣)
وآيه دوم
١٨ ص
(٢٤)
فضيلت شب نيمه شعبان
٢٠ ص
(٢٥)
تولّد، انتظار، شمع رهايى
٢٥ ص
(٢٦)
دعاى شب و آه سحرگاه
٢٦ ص
(٢٧)
دعاهايى كه در مورد خود حضرت است
٢٦ ص
(٢٨)
1 تعجيل فرج و ظهور حضرت
٢٦ ص
(٢٩)
2 دعا براى سلامتى حضرت
٢٨ ص
(٣٠)
دعاهايى كه در ارتباط غيرمستقيم با حضرت است
٢٨ ص
(٣١)
1 دعا براى دوستان و ياوران و خدّام آن حضرت
٢٨ ص
(٣٢)
2 دعاهاى شخصى كه در ارتباط با حضرت، براى خود مى نماييم
٢٨ ص
(٣٣)
3 دعا عليه دشمنان حضرت
٢٩ ص
(٣٤)
ماه در آينه
٣٤ ص
(٣٥)
ماه پرى چهر
٣٧ ص
(٣٦)
هنرهاى دستى موعوديان
٣٨ ص
(٣٧)
دستگيرى از نيازمندان
٣٨ ص
(٣٨)
دستان پربركتشان، تواناتر باد!
٣٨ ص
(٣٩)
دست به دعا برداشتن
٣٨ ص
(٤٠)
دست به سلاح بودن
٣٩ ص
(٤١)
امام و انبياء
٤١ ص
(٤٢)
ميراث بر پيامبران (ص)
٥٢ ص
(٤٣)
1 عصاى موسى (ع)
٥٣ ص
(٤٤)
2 سنگ حضرت موسى (ع)
٥٤ ص
(٤٥)
3 تابوت الشهاده (تابوت سكينه)
٥٤ ص
(٤٦)
4 پيراهن حضرت يوسف (ع)
٥٥ ص
(٤٧)
5 طشت حضرت موسى (ع)، انگشتر حضرت سليمان (ع)، شمشير، پرچم و زره پيامبر اكرم (ص)
٥٦ ص
(٤٨)
ميراث بر ودايع امامت
٥٩ ص
(٤٩)
1 كتاب جامعه امام على (ع)
٥٩ ص
(٥٠)
2 مصحف اميرالمؤمنين على (ع)
٦٢ ص
(٥١)
منافع وجودى امام
٦٥ ص
(٥٢)
منافع وجودى امام غايب
٦٩ ص
(٥٣)
1 امام غايب (ع) مايه آرامش اهل زمين
٦٩ ص
(٥٤)
2 وجود امام، منشأ خير و بركت
٦٩ ص
(٥٥)
3 اميدبخشى به مسلمانان
٧٠ ص
(٥٦)
4 حفظ و نجات شيعيان از خطرات، گرفتارى ها و شرّ دشمنان
٧٠ ص
(٥٧)
جزيره خضراء و اقامتگاه امام
٧٢ ص
(٥٨)
نخست ديدگاه موافقان
٧٢ ص
(٥٩)
ناقلان حكايت
٧٢ ص
(٦٠)
دوم ديدگاه مخالفان
٧٤ ص
(٦١)
1 سرزمين هاى دور دست
٧٦ ص
(٦٢)
2 مدينه طيبه
٧٦ ص
(٦٣)
3 دشت حجاز
٧٦ ص
(٦٤)
4 كوه رَضوى
٧٧ ص
(٦٥)
5 كرعه
٧٧ ص
(٦٦)
6 جابلقا و جابلسا
٧٧ ص
(٦٧)
7 بلد مهدى (ع)
٧٧ ص
(٦٨)
8 بيت الحمد
٧٧ ص
(٦٩)
اتّفاق مذاهب در موضوع موعود
٧٨ ص
(٧٠)
اشراف سياه و سازمان هاى مخفى
٨٤ ص
(٧١)
امام زمان (ع)، ما و آرزوهاى ما
٩٢ ص
(٧٢)
آرزوى ششم
٩٤ ص
(٧٣)
آرزوى هفتم
٩٦ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٥ - دوم ديدگاه مخالفان

خود او درون نقل قول، تطابق ندارد و وى، خود را عراقى خوانده است. علاوه بر اين، او خود را درون روايت، فردى بسيار فاضل و داراى فضايل برجسته و بى‌نظيرى خوانده؛ در حالى كه هيچ يك از معاصران وى، تأييدش نكرده‌اند و اين نكته كه تنها بعضى از افرادى كه صدها سال، پس از وى آمده‌اند، مؤيد او هستند، و ظاهراً تنها سند آنان براى اين تأييد، با توجّه به سياق كلماتشان، نوشته دست خود اوست، صحّت روايتى را كه نقل كرده، غيرقابل اطمينان ساخته است.

٤. عدم ذكر نام راوى مذكور، در كتاب هاى رجال عالمان برجسته‌اى كه معاصر وى بوده اند، مانند: علّامه حلّى‌ و ابن داوود و اينكه هيچ نامى از او در اين كتاب‌ها به چشم نمى‌خورد، اشكال ديگرى بر اعتماد به صحّت روايت است. اگر اين حكايت، صحيح باشد، بيان آن به گونه‌اى است كه طبعاً مى‌بايست معاصرينش را تحريك نمايد تا آن را در زمره دلايل امامت و حضور امام (ع)، در مجامع و تأليفاتشان بياورند؛ زيرا مطالبى كم اهميت‌تر از اين را نقل كرده‌اند. بنابراين، يا عالمان رجالى مذكور، اين روايت را دروغ و نادرست شمرده‌اند، يا آنكه روايت را نشنيده‌اند، يا آنكه اصولًا در زمان آنها چنين روايتى هنوز ساخته نشده بوده است!

اين وضعيت، به اعتقاد اين دسته از علما باعث ترديد جدّى درباره على بن فاضل و روايت مذكور گرديده است. همچنين به عقيده اين عالمان، اين گفته على بن فاضل، در روايت مذكور، كه تصريح مى‌كند، از اوّل تا آخر روايت خويش را در حضور طيبى و گروهى از علماى «حلّه» و اطراف آن منطقه كه براى ديدار اين شيخ (تشرّف يافته) آمده بودند، نقل كرده است، با اينكه هيچ فرد ديگرى جز طيبى (با كيفيتى كه بيان شد)، آن را نقل نكرده، تطابق ندارد؛ زيرا انتظار مى‌رفته كه مردم از نقاط مختلف براى ديدار با فردى كه بر چنين مطلب مهمّى، يعنى محلّ زندگانى امام عصر شيعيان آگاهى يافته، و به منظور تبرّك جستن به او و شنيدن و نوشتن روايت، عازم محلّ اقامت او گردند و به علاوه، علماء نيز به ذكر نام او و داستانش در معاجم رجالى و ساير كتب، تبرّك جويند.

اشكالاتى، نيز بر محتواى اين حكايت وارد شده است، كه اين مجال اقتضاى بيان آن را را ندارد.[١] با توجّه به مطالب ياد شده، اظهارنظر صريح و قطعى در مورد وجود يا عدم وجود جزيره خضراء ممكن نيست و نمى‌توان به نظر نهايى در اين زمينه رسيد.

در پايان بررسى ديدگاه‌هاى موجود در زمينه جزيره خضراء يادآورى نكته‌اى را لازم مى‌دانيم و آن اينكه، به طور كلّى در مورد مطالب مرتبط با موضوع مهدويت و امام عصر (ع) و پرسش‌ها و مسائل گوناگونى كه در اين زمينه مطرح مى‌شود، همواره بايد به اين نكته توجّه داشت كه اوّلًا آيا دانستن و فهميدن اين مطلب يا موضوع خاص بر ما لازم است يا خير و ثانياً دانستن آن تأثيرى در ميزان معرفت ما نسبت به امام عصر (ع) و نزديكى بيشتر با آن حضرت مى‌گذارد يا خير؟ در صورتى كه مطمئن شديم دانستن مطلبى بر ما لازم است يا دانستن مطلبى بر ميزان معرفت ما اثر مى‌گذارد، بايد به دنبال آن برويم تا به خوبى از آن آگاه شويم، امّا اگر اين‌گونه نبود، نبايد چندان در مورد دانستن آن مطلب يا موضوع، خودمان را به دردسر بياندازيم و با مشغول شدن به آن از وظيفه اصلى‌مان در برابر امام زمان (ع) غافل شويم. علاقه‌مندان مى‌توانند براى آشنايى بيشتر با ديدگاه قائلان به وجود جزيره خضراء به كتاب جزيره خضراء و تحقيقى درباره مثلّث برمودا»، نوشته‌ ناجى النجّار، ترجمه‌ على اكبر مهدى پور و براى آگاهى از ديدگاه دوم، به كتاب «جزيره خضراء؛ افسانه يا واقعيت؟»، نوشته‌ علّامه سيدجعفر مرتضى عاملى‌، ترجمه‌ محمّد سپهرى‌ و ديگر آثارى كه به صورت تحقيقى به اين موضوع پرداخته‌اند، مراجعه كنند.

اقامتگاه‌هاى امام زمان (ع)

در مورد اقامت‌گاه حجّت خدا، نكته مسلّم اين است كه آن حضرت (ع)