ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٧ - قتل كودك توسط خضر (ع)

سى (ع) كه از عجله و شتاب‌زدگى خود كه طبعاً به دليل اهمّيت حادثه بود، پشيمان گشت و به ياد تعهّد خود افتاد، در مقام عذرخواهى برآمده، رو به استاد كرد و چنين گفت: «مرا در برابر فراموش‌كارى‌اى كه داشتم، مؤاخذه مكن و بر من به دليل اين كار، سخت مگير». «قالَلا تُؤاخِذْنِي بِما نَسِيتُ وَ لا تُرْهِقْنِي مِنْ أَمْرِي عُسْراً» يعنى اشتباهى بود و هر چه بود، گذشت. تو با بزرگوارى خود صرف‌نظر فرما.

قتل كودك توسط خضر (ع)

سفر دريايى آنها تمام شد. از كشتى پياده شدند و به راه خود ادامه دادند. در اثناى راه به كودكى رسيدند؛ ولى آن مرد عالم بى‌مقدّمه اقدام به قتل آن كودك كرد! «فَانْطَلَقاحَتَّى إِذا لَقِيا غُلاماً فَقَتَلَهُ». كلمه «فقتله» در اين جمله با حرف فاء عطف شده، بر شرط «اذا» و كلمه «قال» جزاء شرط است. اين، آن نكته‌اى است كه از ظاهر كلام استفاده مى‌شود و از همين جا معلوم مى‌شود كه عمده مطلب و نقطه اتّكاى كلام بيان اعتراض موسى (ع) است.