در غار ثور در كوه آن (گفته شده غار غيران) شكسته‌هايى از عصاى موسى (ع) وجود دارد. پس ابرى، شرقى و غربى و كوفه‌اى و قبله‌اى، از آنجا عبور نمى‌كند؛ مگر اينكه دوست دارد بركتش را به آنجا فرو ريزد و روزها و شب‌ها نمى‌گذرد؛ مگر اينكه «مهدى (ع)» آن را استخراج مى‌كند.»[٣]

در كتاب‌هاى انبياى سلف نيز درباره امام زمان (ع) آمده است كه:

«... و عصاى سرخ شبان باهودار [منظور حضرت موسى (ع) است‌] با او باشد.»[٤]

پيامبر بزرگ اسلام، حضرت محمّد (ص) درباره ظهور امام زمان (عج) فرمودند:

«بيرون مى‌آيد، در حالى كه عصاى موسى (ع) با اوست.»[٥]

حضرت على (ع) در روايتى فرمودند:

«... جهان پر از هرج و مرج مى‌شود، افق زندگى تيره و تار مى‌گردد، در اين موقع مهدى ما مى‌آيد؛ در حالى كه پيراهن آدم در تن او، انگشتر حضرت سليمان در دست او و عصاى حضرت موسى در اختيار اوست.»[٦]

بنابراين با توجّه به اين روايات، مى‌توان نتيجه گرفت كه عصاى حضرت موسى (ع) دست به دست به حضرت صادق (ع) و بعد از ايشان هم دست به دست به ساير ائمه رسيده است و اكنون نيز اين عصا در اختيار امام مهدى (عج) قرار دارد.

نكته پايانى اينكه در برخى روايات صحبت از اشيائى ديگر نيز به ميان آمده كه آن هم در اختيار امام زمان (ع) است. در روايتى مى‌خوانيم:

امام صادق (ع) به مفضّل فرمود: «به خدا سوگند! تمام تركه جميع پيغمبران، حتّى عصاى آدم، آلت نجّارى نوح و تركه هود و صالح و مجموعه ابراهيم و صاع يوسف و مكيال شعيب و آينه او نزد امام زمان (ع) است.»[٧]

سنگ حضرت موسى (ع)

در قرآن كريم در دو مورد از اين سنگ ياد شده است؛ آيه ٦٠ سوره مباركه «بقره» كه مى‌فرمايد:

«وَإِذِ اسْتَسْقى‌ مُوسى‌ لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ كُلُوا وَ اشْرَبُوا مِنْ رِزْقِ اللَّهِ وَ لا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ؛

و (به ياد آوريد) زمانى را كه موسى براى قوم خويش، آب طلبيد، به او دستور داديم: «عصاى خود را بر آن سنگ مخصوص بزن!» ناگاه دوازده چشمه آب از آن جوشيد، آن گونه كه هر يك (از طوايف دوازده‌گانه بنى اسرائيل)، چشمه مخصوص خود را مى‌شناختند! (و گفتيم:) «از روزى‌هاى الهى بخوريد و بياشاميد! و در زمين فساد نكنيد!»

و ديگرى آيه ١٦٠ سوره مباركه «اعراف» است كه مى‌فرمايد:

«وَأَوْحَيْنا إِلى‌ مُوسى‌ إِذِ اسْتَسْقاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ فَانْبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ؛

هنگامى كه قوم موسى (دربيابان) از او تقاضاى آب كردند، به او وحى فرستاديم كه: «عصاى خود را بر سنگ بزن!» ناگهان دوازده چشمه از آن بيرون جست، آن‌چنان كه هر گروه، چشمه و آبشخور خود را مى‌شناخت.»

در خصوص سنگ حضرت موسى (ع) ذكر چند نكته لازم است: يكى اينكه الف و لام «حجر» در آيه «بعصاك الحجر»، الف و لام معرفه است؛ يعنى اين سنگ خاص و نه هر سنگى، بنابراين اين سنگ به عنوان يكى از ودايع نبوّت به دست امام عصر (عج) رسيده است و در هنگام ظهور و قيام حضرت مهدى (عج) اين سنگ به عنوان توشه بين راه ياران آن حضرت مورد استفاده قرار مى‌گيرد و احاديث مربوط به آن روشنگر اين موضوع است.

امام باقر (ع) فرمود:

«چون حضرت قائم در مكّه قيام كند، قصد رفتن به سمت كوفه را دارد، منادى‌اش فرياد كشد كه، كسى خوردنى و آشاميدنى همراه خود برندارد و سنگ حضرت موسى (ع) كه به وزن يك بار شتر است، با آن حضرت است. در هر منزلى كه فرود آيند، چشمه آبى از آن سنگ بجوشد كه گرسنه را سير و تشنه را سيراب كند و همان سنگ، توشه آنهاست تا هنگامى كه در نجف به پشت كوفه فرود آيند.»[٨]

يهى است در زمان حضرت موسى (ع) چون قوم بنى اسرائيل دوازده گروه بودند و اين فرقه‌ها با هم اختلاف داشتند، دوازده چشمه از آن سنگ بيرون آمد تا هر گروهى چشمه آبى براى خود داشته باشند؛ امّا در هنگام ظهور و قيام حضرت مهدى (عج) چون اختلاف و تفرقه‌اى بين ياران امام مهدى (عج) نيست، از آن سنگ فقط يك چشمه آب بيرون خواهد آمد.

زياد بن منذر گويد: امام باقر (ع) فرمود:

«هنگامى كه قائم (ع) ظهور كند، با پرچم رسول خدا (ص) و انگشترى سليمان و سنگ و عصاى موسى ظهور خواهد كرد.»[٩]

بنابراين سنگ حضرت موسى (ع) به عنوان يكى از ودايع نبوّت در حال حاضر نزد خاتم الاوصياء، مولانا المهدى (عج) است.

پيراهن حضرت آدم (ع)

در برخى از روايات صحبت از پيراهن حضرت آدم (ع) شده كه در اختيار امام زمان (عج) است.

امام باقر (ع) در روايتى فرمود:

«شبى بعد از نماز عشاء، اميرالمؤمنين (ع) بيرون رفت و مى‌فرمود: «همهمه همهمه (صداى مخصوصى است كه در سينه بگردد و گرفتگى داشته باشد) و شب تاريك است، امام بر شما درآمده است، پيراهن آدم را پوشيده و انگشتر سليمان و عصاى موسى (ع) را در دست دارد.»[١٠]