در كتاب‌هاى انبياى سلف نيز درباره امام زمان (عج) آمده است كه «... و تاج سلطنتى سليمان با او باشد و جنّ و انس و ديوان و مرغان و درندگان در فرمان او خواهند بود.»[١]

عصاى حضرت سليمان (ع)

عصاى حضرت سليمان (ع) از دو جهت مورد توجّه است. يكى اينكه در آخرين لحظات عمر، سليمان (ع) به آن تكيه داده بود و جنّ و انس فكر مى‌كردند كه او زنده است و همچنان به كار مشغول بودند تا آنكه موريانه‌اى آن را خورد و بر همگان مشخّص شد كه سليمان ساعت‌هاست كه از دنيا رفته است و اجنّه هم از غيب اطّلاعى ندارند. جنبه ديگر آن است كه در روايتى مى‌خوانيم:

داوود (ع)، اسباط بنى اسرائيل را فراخواند و به آنهاگفت: «از ناخشنودى شما مطّلع شدم، عصاهاى خود را به من نشان بدهيد، هر عصا كه سبز شد و ميوه داد، صاحب آن ولى امر و جانشين من است.» گفتند: پذيرفتيم. فرمود: «هر يك از شما نامش را بر عصايش بنويسد» و نوشتند. سليمان هم عصاى خود را آورد و نامش را برآن نوشت. سپس همه را در اتاقى نهاده و درش را بستند و سران بنى اسرائيل به پاسبانى آن پرداختند و چون صبح شد، داوود با ايشان نماز بامداد به جاى آورد و در را گشود و عصاها را بيرون آورد. عصاها سبز شده بودند و تنها عصاى سليمان بود كه ميوه نيزآورده بود. ديگر كار را به داوود واگذاشتند ...[٢]

اين عصاى سليمان (ع) نيز همراه امام زمان (عج) است و دليلى بر منكران بوده باشد و نشانه‌اى از حقّانيت آن وجودِ عزيز.

عصاى حضرت موسى (ع)

حضرت موسى (ع) عصاى معروفى دارد كه در قرآن كريم و روايات بسيار از آن ياد شده است.

در كتاب «شيف كشف اليقين فى فضائل اميرالمؤمنين (ع)»، علّامه حلّى روايتى نقل شده كه اميرالمؤمنين، على (ع) در جواب شخصى كه از ايشان پرسيد: آن پنج موجودى كه بر زمين قدم گذاردند؛ امّا در رحمى تكوين نيافته بودند، كيستند؟ حضرت (ع) در جواب فرمودند: «آن پنج مخلوق عبارتند از آدم، حوّا، ناقه صالح، قوچ ابراهيم و عصاى موسى.»[٣]

عصاى حضرت موسى (ع) چندين معجزه داشته كه قرآن به آنها اشاره كرده است:

١. مار شدن عصا، هنگام مبعوث شدن حضرت موسى (ع) به پيامبرى؛[٤]

٢. اژدها شدن عصا نزد فرعون؛[٥]

٣. بلعيدن سحر ساحران توسط عصا؛[٦]

٤. زدن عصا به دريا و باز شدن راه براى نجات قوم بنى اسرائيل؛[٧]

٥. زدن عصا به سنگ و بيرون آوردن دوازده چشمه آب براى اسباط بنى اسرائيل.[٨]

اين عصا با اين معروفيت و اين قابليت‌ها طبق روايات، در دست با كفايت خلف صالح ائمه اطهار (ع) است كه با تكرار نشانه و معجزه بودنش، درخدمت اميد انبياء و صالحان تاريخ است.

در روايتى درباره سرگذشت اين عصا از قول عبدالله بن سنان‌[٩] آمده است:

شنيدم امام صادق (ع) مى‌فرمود: «عصاى موسى، آسى‌[١٠] از يك نهال بهشتى بود. هنگامى كه موسى (ع) رو به سوى مدين نمود، جبرئيل (ع) آن را برايش آورد و آن عصا همراه با تابوت آدم در درياچه طبريه‌[١١] است و هرگز آن دو نمى‌پوسند و تغيير نمى‌يابند تا اينكه حضرت قائم هنگامى كه قيام مى‌كند، آن دو را بيرون مى‌آورد.»

در روايتى ديگر از امام باقر (ع) آمده است كه فرمودند:

«عصاى موسى (ع) از آنِ آدم (ع) بود كه به شعيب رسيد و سپس به موسى بن عمران رسيد، آن عصا نزد ماست و اندكى پيش نزدم بود و مانند وقتى كه از درختش باز شده، سبز است و چون از او بازپرسى شود، جواب گويد و براى قائم ما (ع) آماده گشته است. او با آن، همان كار كه موسى مى‌كرد، انجام دهد، آن عصا هراس‌آور است و ساخته‌هاى نيرنگى جادوگران را مى‌بلعد و به هرچه مأمور شود، آن كار را انجام مى‌دهد. وقتى حمله مى‌كند؛ هر چه را كه به نيرنگ ساخته‌اند، مى‌بلعد و برايش دو شعبه باز خواهد شد كه يكى در زمين و ديگرى در سقف باشد و ميان آنها (ميان دو فكش) چهل ذراع فاصله باشد و نيرنگ ساخته‌ها را با زبانش مى‌بلعد.» [چنانچه در زمان موسى (ع) جادوهاى جادوگران را بلعيد.][١٢]

شيخ ابوالفتوح رازى در تفسير خود روايت كرده كه از صادقين (ع) خبر رسيده:

«تابوت و عصاى موسى، در درياى طبرستان است و در عهد حضرت صاحب الزّمان (ع) آنها را از آنجا بيرون مى‌آورند.»[١٣]

در كتاب «غيبت» فضل بن شاذان روايت شده است كه امام باقر (ع) فرمود:

«اوّل كارى كه قائم (ع) انجام مى‌دهد، آن است كه كسى را به انطاكيه مى‌فرستد. پس، از آنجا تورات، عصاى موسى و انگشتر سليمان را از غارى كه در آن است، بيرون مى‌آورد.»[١٤]

زياد بن منذر گويد: امام باقر (ع) فرمود:

«هنگامى كه قائم (ع) ظهور كند، با پرچم رسول خدا (ص)