مرحوم سيد قاضى اتاقى در «مسجد كوفه» و هم‌چنين حجره‌اى در مسجد سهله داشت و تنها در آنها به سر مى‌برد و هميشه شاگردانش را به شب زنده‌دارى برخى از شب‌هاى خاص در مسجد كوفه و مسجد سهله توصيه مى‌نمود.[١]

ايشان توصيه مى‌كرد كه اگر در حال نماز يا قرائت قرآن يا در حال ذكر و تفكّر بوديد و در همين حال چهره‌اى زيبا يا چيزهاى ديگرى از عالم غيب ديديد، توجّه نكنيد و به عبادت خويش مشغول باشيد.[٢]

در روايتى نقل شده است كه هر كس چهل شب چهارشنبه پشت‌سر هم در مسجد سهله و به نيت ديدن امام عصر (عج) به عبادت و شب‌زنده‌دارى مشغول باشد، توفيق ديدن امام (عج) را به دست مى‌آورد.[٣]

مرحوم آيت‌الله سيد شهاب‌الدّين مرعشى از كسانى بود كه هر چهارشنبه به زيارت مسجد سهله اهتمام مى‌ورزيد و حتّى موفّق به زيارت امام عصر (عج) و گفت‌وگو با ايشان شد.

بسيارى ديگر از علما و بزرگان نيز بر زيارت مسجد سهله مواظبت مى‌كردند و برخى، به اندازه‌اى ملازم اين مسجد مقدّس بودند كه در همان مسجد رحلت كردند؛ مثل حاج ميرزا حسين خليلى كه در زمان بين الطلوعين، در روز جمعه و در حالى‌كه مشغول دعا بود، به ديار باقى شتافت.[٤]

پى‌نوشت‌ها:

[١]. ابن‌فقيه، مختصر كتاب البُلدان، ص ١٧٤.

[٢]. ابن‌منظور، لسان العرب، ج ٤، ص ٥٣، واژه «برر».

[٣]. حِميَرى، قرب الاسناد، ص ١٥٩.

[٤]. شيخ طوسى، تهذيب الاحكام، ج ٦، ص ٣٧.

[٥]. زبيدى، تاج العروس، ج ١، ص ٧١٩٣.

[٦]. لسان العرب، ج ١١، ص ٣٤٩؛ مجلسى، بحارالانوار، ج ٤٤، ص ٢٤٧.

[٧]. بحارالانوار، ج ٩٧، ص ٤٣٤؛ مختصر كتاب البلدان، ص ١٧٤.

[٨]. توضيح المسائل آيت‌الله بهجت، ص ١٨٥.

[٩]. ميرزاى نورى، مستدرك الوسائل، ج ٣، ص ٣٩٦.

[١٠]. تهذيب الاحكام، ج ٦، ص ٣٧؛ بحارالانوار، ج ٩٧، ص ٤٣٧.

[١١]. شيخ طوسى، مصباح المتهجّد، ص ٧٤٧.

[١٢]. حسون البراقى، اليتيمة الغرويه، ص ٨١.

[١٣]. محمّدحسن نجفى، جواهر الكلام، ج ١، ص ٥ از مقدّمه.

[١٤]. باقر آل محبوبه، ماضى النّجف و حاضرها، ج ٢٠، ص ١٣٤.

[١٥]. سيّد محسن امين عاملى، اعيان الشيعه، ج ١٠، ص ٤٣.

[١٦]. محمّدرضا حكيمى، شيخ آقا بزرگ، ص ٧.

[١٧]. احسان فتحى، پارساى مجاهد، ص ٢٥.

[١٨]. محمّدحسين حسينى، توحيد علمى و عينى، ص ٢٠.

[١٩]. عبدالكريم پاك‌نيا، آفتاب فقاهت، ص ٣٤.

[٢٠]. هادى هاشميان، درياى عرفان، ص ٤٠.

[٢١]. طباطبايى، مهرتابان، ص ٣٣٢.

[٢٢]. صادق حسن‌زاده و محمود طيار مراغى، ص ٤٤.

[٢٣]. نورى، جنّة المأوى، ج ٥٣، ص ٣١٠.

[٢٤]. همان.

منبع: دليل عتبه مسجد السهله، صص ٢٠- ٣٧.