لهوف ت میر ابو طالبی - سید بن طاووس - الصفحة ٨٤ - ميلاد حسين

جز فرمان پروردگارم و آن مودّت به نزديكان من است، پس بنگريد كه فردا در كنار حوض مرا نبينيد در حالى كه با اهل بيتم كينه‌توزى كرده، ستم نموده و آنان را كشته باشيد.

آگاه باشيد كه در قيامت سه پرچم از اين امت بر من عرضه گردد:

رايتى سياه تيره كه فرشتگان را به ترس اندازد، نزد من توقف كنند، مى‌گويم: شما كيانيد؟ اسمم را فراموش مى‌كنند و مى‌گويند: ما موحّدان از عربيم.

مى‌گويم: من احمدم پيامبر عرب و عجم.

مى‌گويند: ما از امت توايم اى احمد.

مى‌گويم: بعد از من با كتاب پروردگارم و عترت و اهل بيتم چه كرديد؟

مى‌گويند: امّا كتاب را ضايع رها كرديم، و امّا عترتت را با تمام حرص از زمين برداشته و نابود كرديم.

من نيز از آنان روى بگردانم، و آنان را با چهره‌هاى سياه در كمال تشنگى (به جهنم) برانند.

رايت دوم كه به غايت سياهتر از اوّل است در آيد، به آنان گويم، با ثقلين اكبر و اصغر، كتاب پروردگارم و عترت من چه كرديد؟

(در پاسخ) مى‌گويند: امّا كتاب با آن مخالفت ورزيده، و امّا عترت، خوارشان كرده و بشدّت تار و مارشان كرديم.

مى‌گويم: از من دور شويد، آنان را نيز با چهره‌هاى سياه و تشنگى (به دوزخ) برانند.

رايت سوم در كمال تابندگى و درخشندگى نمايان گردد، مى‌گويم: شما كيانيد؟

مى‌گويند: ما اهل توحيد و تقواييم، ما امّت محمّد ٦‌ايم، ما بازمانده اهل حقّيم، حامل كتاب پروردگارمان، كه حلالش را حلال و حرامش را حرام دانسته، و ذرّيّه پيامبر ما را دوست داشته، آن چنان كه از كيان خود يارى نموده آنان را يارى كرده و با دشمنان آنان جنگيديم.