إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٣٦ - پيمان نامه مخالفان

و نيز سالم واگذار گردد و سى و چهار نفر و بعد بيست نفر ديگر آن را امضاء كرده و نزد «ابى عبيده جرّاح» سپردند.[١] در قسمتى از آن پيمان نامه آمده است: هر گاه كسى بگويد: خلافت «تلو»[٢] نبوّت است، دروغ گفته، زيرا پيامبر ٦ فرمود: اصحاب من ستارگانى هستند كه به هر كدام اقتدا كنيد، هدايت شده‌ايد.

و كسى كه مدعى خلافت است، و به قرابت استدلال مى‌كند و مى‌گويد:

يكى پس از ديگرى به فرزندانش به ارث مى‌رسد و در تمام زمانها چنين خواهد بود؛ درست نيست، اگر چه از لحاظ نسب به پيامبر نزديك باشد، چون خداوند مى‌فرمايد:

إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ‌[٣]: گرامى‌ترين شما نزد خدا پرهيزكارترين شما است.

پيامبر ٦ در اين باره مى‌فرمايد: ذمّه عموم مسلمين يكسان است و هر كدام (پناه) دهند، چه كمترين افراد و چه بالاترين، همه آنها در مقابل غير مسلمين «يد» واحدند، پس كسى كه به كتاب خدا ايمان بياورد و سنّت پيامبر ٦ را به پاى دارد، راه درست و به صواب رفته و كسى كه چنين نخواهد، با حق و كتاب مخالفت كرده و از جماعت مسلمين كناره جسته و بايد كشته شود و قتل وى به صلاح امّت است، زيرا پيامبر ٦ فرمود: هر كس نزد امّت من آمد، و اينان متّحد بودند، و ميانشان اختلاف انداخت، او را

[١] اين پيمان نامه در متن كتاب ارشاد القلوب جلد دوم آمده، كه به عللى از ترجمه آن خوددارى شد.( م)

[٢] تلو- پهلو

[٣] حجرات/ ١٣