إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٥٧ - نسخه لوحى كه نزد جابر نگاهدارى مىشد
در آينده ترديدكنندگان در باره جعفر ٧ نابود مىشوند، كسى كه او را رد كند، گويا كلام حق را رد كرده، من راه جعفر ٧ را براى خاندان و شيعيان و يارانش، بزرگ مىدادم. پس از او موسى ٧ را برمىگزينم و فتنه كورى رخ مىدهد، تا راه مرا مبهم سازد و قطع نمىگردد، ولى حجّت و اولياى من دچار مشكل و گمراهى نمىشوند.[١] بدانيد: هر كس يكى از آنها را منكر شود، نعمت مرا منكر گشته و كسى كه آيهاى از كتاب مرا تغيير دهد،[٢] به من افترا بسته، واى بر مفتريان منكر، پس از انقضاء زمان بنده برگزيدهام موسى ٧.
كسى كه بر هشتمين آنان دروغ بندد، به همه اولياى من دروغ بسته، و على ٧ ولى و ناصر من است و كسى است كه سختىهاى پيامبرى را به عهدهاش مىنهم و او را با آنها مىآزمايم، شيطانى مستكبر او را مىكشد،[٣] و در شهرى كه بنده صالح آن را بنا كرده و در كنار بدترين مخلوقاتم، دفن مىگردد، و گفتار حق ما تحقّق مىيابد.
چشم او را با محمد ٦ فرزند و جانشين و وارث علمش، روشن مىسازم، او اركان علم و موضع سرّ و حجت من بر خلق است، بهشت را جايگاهش مىگردانم و شفاعت او را در باره هفتاد نفر از بستگانش، كه همگى سزاوار آتشند، مىپذيرم و سعادت را پايان كار فرزندش قرار مىدهم، فرزندى كه ولىّ و ناصر و شاهد بر خلق و امين بر وحى من است،
[١] ظاهرا اشاره به هجوم فرهنگهاى مختلف به بلاد، اسلامى است.( م)
[٢] منظور تفسير به رأى قرآن است نه تحريف آن.( م)
[٣]
ُ يقتله عفريت مستكبر.