إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٤١ - فضايل پيامبر
نمىشود، برايت باز مىگويم.
او از لحاظ فضيلت به جايى رسيد كه: اهل آتش، با فرياد بلند پشيمانى خود را از سرپيچىاش در دنيا ابراز مىدارند و خداوند مىفرمايد:
يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ يَقُولُونَ يا لَيْتَنا أَطَعْنَا اللَّهَ وَ أَطَعْنَا الرَّسُولَا[١]: در روزى كه صورتهاى آنان در آتش دگرگون خواهد شد، مىگويند: اى كاش خدا و پيامبر را اطاعت كرده بوديم.
خداوند در مورد انبياء سخن گفته و با اينكه او آخرين پيامبر است؛ كلام را از او آغاز كرده و مىفرمايد:
وَ إِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثاقَهُمْ وَ مِنْكَ وَ مِنْ نُوحٍ[٢]: (به خاطر آور) هنگامى كه از پيامبران پيمان گرفتيم و (نيز) از تو و نوح.
و: إِنَّا أَوْحَيْنا إِلَيْكَ كَما أَوْحَيْنا إِلى نُوحٍ وَ النَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ[٣]: ما به تو وحى فرستاديم؛ همان گونه كه به نوح و پيامبران بعد از او وحى فرستاديم.
و همچنين او ٦ را بر همه امّتها برترى داد و فرمود:
كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ[٤]: شما بهترين امتى بوديد كه به سود انسانها آفريده شدهاند (چه اينكه) امر به معروف و نهى از منكر مىكنيد و به خدا ايمان داريد.
يهودى پرسيد: خداوند فرشتگان را واداشت تا بر آدم سجده كنند، آيا
[١] احزاب/ ٦٦
[٢] احزاب/ ٧
[٣] نساء/ ١٦٣
[٤] آل عمران/ ١١٠