إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٤٧ - صدور فرمان حمله از طرف امام
شك ندارد كه آنان، افراد مؤمن را مىكشند و به راه باطل خود مىانديشند؟!.[١]
صدور فرمان حمله از طرف امام ٧ در جنگ جمل
در اينجا امام ٧ فرمان حمله را صادر كرد و فرمود: با نام خدا به آنان بتازيد و بدانيد كه شكست مىخورند.
امام ٧ شخصا به همراهى فرزندانش، حسن و حسين ٨ و اصحاب پيامبر ٦ به قلب لشكر زد و پس از چند ساعت از روز، جناح راست و چپ ارتش عايشه را متلاشى نمود و سرفراز و پيروز، بازگشت.
سپس دستور داد شهيدان را در جامه خود پيچيدند و با همان لباس، پس از اداى نماز بر پيكرشان، دفن كردند.
پس از شكست دشمن به ارتشيان خود دستور داد، مجروحان را نكشند، و فرارى را تعقيب ننمايند، و اموال اردوى عايشه را در ميان اصحاب خود تقسيم كرد و به محمد بن ابى بكر دستور داد، خواهرش را به بصره و پس از چند روز استراحت، به مدينه ببرد.
عبد اللَّه بن سلمه گويد: من خود از شاهدان جنگ جمل بودم و پس از ختم جنگ، مادر آن جوان را ديدم كه مىگريد و اين اشعار را مىخواند:
|
يا ربّ انّ مسلما اتاهم |
يتلو كتاب اللَّه لا يخشاهم |
|
|
يأمرهم بامر من ولّاهم |
فخضبوا من دمه قناهم |
|
|
و امّه قائمة تراهم |
تأمرهم بالغىّ لا تنهاهم |
|
: اى خداى من، مسلمانى به سوى آنها رفت و بدون ترس، كتاب خدا را بر ايشان قرائت نمود و آنها را به فرمان على ٧ فرا خواند، ولى آنها نيزههاى
[١] اين جوان به نام مسلم مجاشعى بود.