إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢١٠ - علم بىپايان امام

پيامبر ٦ فرمود: در موقع روى آوردن خورشيد و پشت كردن آن‌[١]، كمى صبر كن و سپس نماز بخوان.

پرسيد: در چه موضعى خورشيد طلوع كرد كه ديگر در آنجا طلوعى نخواهد داشت؟ فرمود: در دريا، و آن زمانى بود كه: خداوند براى قوم موسى، آن را شكافت پرسيد: خدا حامل است يا محمول؟!.

فرمود: خداوند هر چيزى را حمل مى‌كند و چيزى او را حمل نمى‌كند.

پرسيد: پس معناى:

وَ يَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمانِيَةٌ[٢]: و عرض پروردگارت را در آن روز هشت فرشته برگيرند.

چيست؟

فرمود: اى يهودى، آيا نمى‌دانى كه خداوند با قدرت خود صاحب همه آنچه در آسمانها و زمين و ميان آن دو و زير زمين است، مى‌باشد، پس قدرت از آن خداى من است.

پرسيد: پس بهشت و دوزخ كجاست؟

فرمود: بهشت در آسمان و دوزخ در زمين است.

پرسيد: «وجه ربّ» كجاست؟

امام ٧ به ابن عباس فرمود: تا هيزم و آتش آورد و آن را مشتعل نمود، و فرمود: وجه اين آتش كجاست؟ يهودى گفت: وجهى برايش سراغ ندارم.

[١] كنايه از دخول وقت است كه مى‌فرمايد: پس از دخول آن، كمى صبر كنيد، تا يقين حاصل شود و بعد نماز بخوانيد.( م)

[٢] الحاقه/ ١٧.