إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٤٢ - امام

رميله گويد: عرض كردم، اين مسأله نسبت به كسانى است كه در اين شهر با شما ساكن هستند، ولى كسانى كه در اطراف جاهاى دور، سكونت دارند، چطور؟

فرمود: اى رميله هيچ مؤمنى در شرق و غرب عالم از نظر ما پنهان نيست، مگر اين كه او با ماست و ما با اوييم؟!.

اين هم دليلى واضح و روشن، در مسأله امامت حضرت على ٧ است.

امام ٧ بر همه چيز ولايت دارد

از «اصبغ بن نباته» روايت شده كه گفت: دسته‌اى از مردم، خدمت امير المؤمنين ٧ رسيدند و اظهار داشتند، افراد مورد اعتماد اعتقاد دارند كه شما فرموده‌اى: ماهى مسخ شده است؟[١] امام ٧ فرمود: همين جا بمانيد تا لباسم را بپوشم؟

سپس بيرون آمد و در معيّت اين گروه به كناره‌هاى رود فرات در كوفه، رفتند، در آنجا با صداى بلند فرمود: اى ماهى؟ جواب آمد: لبّيك لبّيك، فرمود:

مرا مى‌شناسى؟ پاسخ داد: شما امير المؤمنين ٧ و امام المتقين هستى، فرمود:

تو كى هستى؟ گفت: من از كسانى هستم كه ولايت تو، بر آنان عرضه شد، ولى نپذيرفتند و انكار كردند، و در اثر اين گناه مسخ شدند، و برخى از همين همراهان شما، مسخ مى‌گردند.[٢] امام ٧ فرمود: داستان مسخ خود و كسانى را كه با تو مسخ شدند، بيان كن؟

عرضه داشت: ما بيست و چهار طايفه از بنى اسرائيل بوديم، كه سرپيچى كرديم، كبر ورزيديم و طغيان كرديم و از شهرها بيرون آمديم و هرگز هم در

[١] افراد گنهكار در گذشته، به شكل حيوانات درمى‌آمدند و اين تحوّل را مسخ مى‌گويند.( م)

[٢] ظاهرا مسخ دوّم مربوط به قيامت است، كه انسان به شكل صفاتش ظاهر مى‌گردد.( م).