إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١١٠ - ١٦ - احتجاج امام على

وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى‌ حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً[١]: و به خاطر علاقه به خدا به مسكين و يتيم و اسير طعام مى‌دهند.

و ساير اوصافى كه خدا از ما در اين سوره حكايت كرده است؟ گفتند: نه، فرمود: آيا كسى در ميان شما هست كه اين آيه در باره وى نازل شده باشد:

أَ جَعَلْتُمْ سِقايَةَ الْحاجِّ وَ عِمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ جاهَدَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ‌[٢]: آيا آب دادن به حاجيان و آباد كردن مسجد الحرام را مانند كسى مى‌دانيد كه به خدا و روز قيامت ايمان آورده و در راه خدا جهاد كرده است؟

جز من؟ گفتند: نه، فرمود: آيا كسى در ميان شما هست كه خدا در باره او چنين نازل كرده باشد:

أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً لا يَسْتَوُونَ‌ عند اللَّه‌[٣] تا آخر حكايت خداى تعالى از خبر مؤمنان، جز من؟ گفتند: نه، فرمود: آيا در ميان شما كسى هست، كه خدا در باره او و همسر و دو فرزندش، آيه مباهله نازل كرده باشد و خداى تعالى جان او را به منزله جان رسول خدا ٦ اعلام كرده باشد؟ جز من، گفتند: نه، فرمود: آيا كسى جز من در ميان شما هست كه اين آيه در باره او نازل شده باشد:

وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ‌[٤]: برخى از مردان در راه رضاى خدا از جان خود درگذرند.

هنگامى كه در «ليلة الفراش» بر جاى پيامبر خوابيدم؟ گفتند: نه، فرمود: آيا

[١] انسان/ ٨

[٢] توبه/ ١٩

[٣] سجده/ ١٨ معناى اين آيه گذشت.

[٤] بقره/ ٢٠٧.