ترجمه و متن اسرار النقطه يا توحيد مكاشفان - همدانى، على بن شهاب الدين - الصفحة ٤
عظمت سرمديش[١] از هر كس كه خواست پوشيده گشت، سپاس مر او را كه به قدرتش ويژگىها و خصوصيات نقطه را دلالتى بر حقايق احدى غيبى خويش، و تابشگاههاى حقايق آن را كه در پهنه نگارش آشكاراند، عكسهايى از شئون تجليات ذاتى[٢] خود، و فرود آمدن نشانههاى قدسيش قرار داد، و باز آن را به حكمت[٣] خويش هيولا[٤] و ماده صورتهاى حروف نوشتنى و اصول كلمات نگاشتنى گردانيد، سپس آن را به آنچه كه بدان و از آن ظاهر ساخته بود پنهان ساخت، تا دلايل بر امور الهى روشن باشد، و ايجاد
[١] - دهر، باطن زمان است و سرمد، باطن دهر، سرمد وعاء عالم آخرت و اسماء و صفات الهى است، همچنان كه زمان وعاء متغيرات و دهر، وعاء ثابتات، و حكما گفتهاند: نسبت متغير به متغير، زمان است و نسبت متغير به ثابت، دهر است و نسبت ثابت به ثابت سرمد مىباشد.
[٢] - شيخ عبد الرزاق كاشانى در كتاب اصطلاحات الصوفيه گويد: شئون ذاتى عبارت است از اعتبار نقشهاى اعيان و حقايق در ذات احديت، مانند درخت و شاخهها و برگها و شكوفهها و ميوههاى آن در« دانه» و اين آن چيزى است كه در مقام واحديت ظهور پيدا مىكند و به واسطه قلم تفصيل مىيابد.
[٣] - حكمت عبارت است از علم به حقايق اشياء و اوصاف و خواص و احكام آنها- آن گونه كه هستند- و ارتباط سببها به مسببها، و اسرار نظام آفرينش و موجودات، و عمل به مقتضاى آن.
[٤] - هيولا نام چيزى است كه تمام صور در آن ظاهر مىشود، پس هر باطنى كه در خود صورتى را ظاهر مىگرداند هيولاست.