اخلاق عبادى - مقدس نيا، محمد - الصفحة ١٦٥ - ب - اماكن

متحدالشكل، طواف منظم آنان گرد خانه خدا، سعى صفا و مروه، وقوف روزانه در عرفات، وقوف شبانه در مشعر، رمى جمره، قربانى، تراشيدن سر، بيتوته در منا و ... همه نشانى از بندگى خدا و شعارى از شعائر الهى است كه خير و بركت در آن نهفته است؛

«وَالْبُدْنَ جَعَلْناها لَكُمْ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ لَكُمْ فيها خَيْرٌ ...»[١]

شتران قربانى را براى شما از شعاير الهى قرار داديم، شما را در آن خيرى است.

ب- اماكن‌

درفرهنگ اسلام، نقاطى از زمين داراى قداست خاصى‌است و به‌مسلمانان سفارش شده آنها را گرامى بدارند. حتى اهمّيت اين امكان مقدّس آنها را به شكل شعارهايى استراتژيك مطرح كرده، جنبه محوريت بخشيده است؛ كعبه و مسجدالحرام، مسجد پيامبر، مسجد كوفه، بيت‌المقدس، مسجد جامع هر شهر، تربت پاك معصومين : و هر مسجدى كه در هر نقطه جهان ساخته شود، از چنين اهميتى برخوردار است و هر مسلمانى وظيفه دارد كه حرمت آنها را پاس دارد و در حفظ و آبادانى آنها بكوشد.

در اينجا به‌اختصار پيرامون برخى از اماكن مقدس اسلامى مطالبى بيان مى‌كنيم:

١- مسجدالحرام: شريف‌ترين مركز اسلامى طى قرون متمادى، «مسجدالحرام» و خانه خدا- كعبه- است كه قبله بيش از يك ميليارد مسلمان است كه همه به‌سوى آن نماز مى‌خوانند، به آن عشق مى‌ورزند، حتى بدان سوى مى‌خوابند و مى‌ميرند. استوارى كعبه نشانه حيات اسلام و مسلمانان است. حضرت صادق ٧ فرمود:

«لا يَزالُ الدّينُ قائِماً ما قامَتِ الْكَعْبَةُ»[٢]

تا زمانى كه كعبه پا برجاست، دين، استوار است.

از اين رو بر هر مسلمانى واجب است كه با داشتن توانايى به سوى اين مركز مقدّس‌

[١] - حجّ( ٢٢)، آيه ٣٦

[٢] - وسائل الشيعه، ج ٨، ص ١٤