اخلاق عبادى - مقدس نيا، محمد - الصفحة ١٨ - گستره عبادت

اهميت فراوان آن و بيانگر ابعاد مختلف و عميق پرستش الهى است. همچنين بخش وسيعى از روايات و فقه اسلامى به عبادات، آداب و رسوم، احكام، فلسفه، پاداش و جوانب گوناگون عبادت پرداخته است و كتابهاى ارزشمندى در اين باره تأليف شده و زيباترين حالت انسان هنگامى است كه به پرستش خدا ايستاده و به نيايش با او نشسته است و به تعبير امير مؤمنان ٧:

«ما تَقَرَّبَ مُتَقَرِّبٌ بِمِثْلِ عِبادَةِ اللَّهِ»[١]

هيچ كس بمانند پرستش خدا به او نزديك نشده است.

قرآن مجيد از عبادت به عنوان «صراط مستقيم الهى» ياد كرده كه جايگاه رفيع و ارزنده آن را مى‌رساند:

«وَ انَّ اللَّهَ رَبّى‌ وَ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هذا صِراطٌ مُسْتَقيمٌ»[٢]

همانا پروردگار من و شما اللّه است پس او را بپرستيد، اين راه راست است.

حالات روحانى و عرفانى پرستشگران درگاه الهى، كمتر قابل توصيف است.

رسول اكرم ٦، برخى از آن حالات را اين‌گونه بيان مى‌كند:

وقتى بنده‌اى به نماز مى‌ايستد، خداوند حجاب ميان خود و او را برمى‌دارد و با او رو به رو مى‌شود و فرشتگان ازپيش پاى‌او تا آسمان مى‌ايستند و با نمازش نماز مى‌خوانند و دعايش را «آمين» مى‌گويند و خير و بركت از ميان آسمان بر سرش مى‌ريزد و هاتفى ندا مى‌دهد: اگر نمازگزار واقعاً بداند با چه‌كسى مشغول مناجات است، هرگز آن را قطع نمى‌كند. همچنين درهاى آسمان‌ها براى نمازگزاران گشوده مى‌شود و خداوند، با صداقت نماگزار بر فرشتگان مباهات مى‌كند.[٣]

گستره عبادت‌

در فرهنگ اسلام، علاوه بر عبادت اصطلاحى، هر كار خير و مفيدى كه از انگيزه‌اى‌

[١] - شرح غررالحكم، ج ٦، ص ٧٥

[٢] - مريم( ١٩)، آيه ٣٦

[٣] - جامع السعادات، ج ٣، ص ٣٥٧