اخلاق عبادى - مقدس نيا، محمد - الصفحة ٩٢ - چگونه به نماز اهتمام ورزيم؟

«وَ أَقيمُوا الصَّلوةَ وَ اتُوا الزَّكوةَ وَارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعينَ»[١]

نماز را به پا داريد و زكات را بپردازيد و با ركوع كنندگان به ركوع رويد.

رسول خدا ٦ در اين باره فرمود:

هر كس به سوى مسجدى براى نماز قدم بردارد (تا در جماعت شركت نمايد) خداوند با هر قدمى ده ثواب براى او مى‌نويسد و ده گناه از او بر مى‌دارد و ده درجه بر او مى‌افزايد و كسى كه مراقب باشد نمازهايش را به جماعت بخواند در قيامت همچون برق از صراط مى‌گذرد.[٢]

در روايتى آمده است كه اگر يك نفر به امام جماعت اقتدا كند، هر ركعت از نماز آنان ثواب ١٥٠ نماز دارد و اگر دو نفر اقتدا كنند، هر ركعتى ثواب ششصد نماز دارد و هر چه بيشتر شوند، ثواب نمازشان بيشتر مى‌شود، تا به ده نفر برسند و عدّه آنان كه از ده گذشت، اگر تمام آسمان‌ها كاغذ و درياها مركب و درخت‌ها قلم و جن و انس و ملائكه نويسنده شوند، نمى‌توانند ثواب يك ركعت آن را بنويسند.[٣]

د- حضور قلب‌

توجّه و حضور قلب ازجمله امورى است كه روح و حقيقت نماز به آن بستگى دارد.

مقصود از حضور قلب، تهى كردن دل از غير خداست.

نماز، حضور در پيشگاه خداوند و سخن گفتن با اوست. در چنين جايگاهى هرگونه دلدادگى و التفات به غير او بى‌ادبى و نشانه عدم حضور نمازگزار و رعايت نكردن مقام بلند نماز است. رسول خدا ٦ فرمود:

«لا تَلْتَفِتُوا فى‌ صَلاتِكُمْ فَإِنَّهُ لا صَلاةَ لِمُلْتَفِتٍ ...»[٤]

در نماز به غير خدا توجّه نكنيد؛ كه براى كسى كه به غير خدا توجّه دارد، نمازى نيست.

[١] - بقره( ٢)، آيه ٤٣

[٢] - بحارالانوار، ج ٨٨، ص ٣

[٣] - توضيح المسائل امام خمينى( ره)، مسأله ١٤٠٠، مركز نشر فرهنگى رجاء

[٤] - بحارالانوار، ج ٨٤، ص ٢١١