اخلاق عبادى - مقدس نيا، محمد - الصفحة ١١٤ - الف - آثار نماز
سرچشمه علم، قدرت و حيات مرتبط نيست در اوّلين هجوم امواج بلا و مصيبت به زانو درمىآيد و شكست مىخورد.
ليكن نماز اگر درست، با توجّه و حضور قلب انجام شود، انسان را با مبدأ و منبع همه كمالات و خوبىها مرتبط مىسازد و در او قدرتى ايجاد مىكند كه در هيچ شرايطى در خود احساس يأس و شكست نمىكند. قرآن كريم با صراحت مؤمنان را به كمك گرفتن از نماز در هنگام مواجه شدن با سختىها دعوت مىكند و مىفرمايد:
«يا ايُّهَا الَّذينَ امَنُوا اسْتَعينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلوةِ»[١]
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! از شكيبايى و نماز كمك بجوييد.
٤- استجابت دعا
اقامه نماز پيوند مودّت بين عابد و معبود را تحكيم مىبخشد و براى نمازگزار در پيشگاه خداوند اعتبار و منزلتى ايجاد مىكند كه سبب مىشود خداوند به خواستههاى او بيشتر عنايت كند و حوائجى را كه در قالب دعا به پيشگاهش عرضه مىدارد، بسرعت برآورده سازد. رسول خدا ٦ در اين باره مىفرمايد:
«مَنْ ادّى فَريضَةً فَلَهُ عِنْدَاللَّهِ دَعْوَةٌ مُسْتَجابَةٌ»[٢]
هركس نماز واجبى را ادا كند، نزد خدا يك دعاى مستجاب دارد.
از اين رو در سيره معصومين : نمونههاى فراوانى به چشم مىخورد كه هرگاه آن بزرگواران با مشكلى مواجه مىشدند، به جاى آنكه نياز خود را نزد بندگان ناتوان مطرح كنند، دو ركعت نماز مىخواندند و درخواست خود را با خداى خويش در ميان مىگذاشتند. آنان همين روش را به پيروان خويش نيز توصيه مىفرمودند.
به عنوان نمونه امام صادق ٧ مىفرمايد:
[١] - بقره( ٢)، آيه ١٥٣
[٢] - بحارالانوار، ج ٨٢، ص ٢٠٧