اخلاق عبادى - مقدس نيا، محمد - الصفحة ١١٦ - الف - آثار نماز
از آن هنگام كه مؤمنى به نماز مىايستد تا آنگاه كه نمازش را به پايان مىبرد خداى متعال [از روى لطف و رحمت] به او نظر مىكند و رحمت خداوند از بالاى سرش تا افق آسمان بر او سايه مىافكند و فرشتگان اطراف او را تا افق آسمان در برمىگيرند.[١]
همچنين نماز صحيح و با توجّه، موجب آمرزش لغزشهاى گذشته مىشود و در نتيجه از گرفتار شدن در عذاب دوزخ جلوگيرى مىكند. رسول خدا ٦ در اين باره نيز مىفرمايد:
«لَنْ يَلِجَ النَّارَ احَدٌ يُصَلّى قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ غُرُوبِها»[٢]
كسى كه قبل از طلوع و غروب آفتاب نماز مىگزارد، داخل آتش نمىشود.
٧- راهيابى به عالم ملكوت
نماز برگ عبورى است در دست نمازگزار كه او را از زندان تاريك مادّيت بيرون مىآورد و تا اوج آسمان كمال و عالم ملكوت مىرساند. پيامبر بزرگوار اسلام ٦ در اين باره مىفرمايد:
«وقتى بنده مؤمن براى نماز به پا مىخيزد، درهاى بهشت برايش گشوده مىشود و پردههاى بين او و خداى متعال كنار مىرود و همسران بهشتى به استقبال او مىآيند.[٣]
همچنين نماز موجب تقرّب انسانهاى باتقوا به خداوند بزرگ است. چنانكه حضرت على ٧ مىفرمايد:
«الصَّلاةُ قُرْبانُ كُلِّ تَقِىٍّ»[٤]
نماز هر تقوا پيشهاى را [به خداوند] نزديك مىكند.
امام صادق ٧ نيز در اين باره مىفرمايد:
[١] - فلاح السائل، سيد بن طاووس، ص ١٦٠، دفتر تبليغات اسلامى
[٢] - كنزالعمال، ج ٧، ص ٢٩٠
[٣] - همان، ص ٢٩٥
[٤] - مستدرك الوسائل، ج ٣، ص ٤٧