اخلاق عبادى - مقدس نيا، محمد - الصفحة ١٥١ - حج و ولايت
حجّ و ولايت
در فرهنگ مسلمانان راستين و حاجيان صادق، حجّ «بيتالله الحرام» از زيارت رهبران معصوم جدا نبوده است و پروانگان كعبه خدا همواره گرد وجود مقدّس «نبىّ» يا «ولىّ خدا» پر سوختهاند و حجّ ابراهيمى را كه سنّت نبوّت است با «ولايت» بهوسيله رشتههاى عشق و محبّت خويش پيوند دادهاند و به تعبير امير مؤمنان ٧ «حج» را با «ولايت» تكميل كردهاند:
«وَ أَتِمُّوا بِرَسُولِ اللَّهِ ٦ حَجَّكُمْ إِذا خَرَجْتُمْ إِلى بَيْتِاللَّهِ فَإِنَّ تَرْكَهُ جَفاءٌ، بَذلِكَ أُمِرْتُمْ وَ اتِمُّوا بِالْقُبُورِ الَّتى أَلْزَمَكُمُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ زِيارَتَها وَ حَقَّها ...»[١]
پس از رفتن به خانه خدا، با (زيارت) پيامبر ٦ حجِّتان را كامل كنيد و ترك آن ناسپاسى و ستم است. به اين (زيارت) امر شدهايد (همينطور) با (زيارت) قبرهايى كه خداوند بزرگ زيارت و حق آنها را بر شما واجب كرده، حجّتان را كامل كنيد.
امام صادق ٧ فرمود:
«اذا حَجَّ احَدُكُمْ فَلْيَخْتِمْ بِزيارَتِنا لِانَّ ذلِكَ مِنْ تَمامِ الْحَجِّ»[٢]
هر گاه يكى از شما حج به جا آورد، بايد آن را به زيارت ما (اهل بيت) تمام نمايد، زيرا زيارت ما تكميلكننده حج است.
همچنين فرمود:
«تَمامُ الْحَجِّ لِقاءُ الْإِمامِ»[٣]
تكميل حجّ به ديدار امام است.
روشن است كه وقتى زيارت مشاهد مشرّفه پيامبر و امامان : مايه تكميل حجّ
[١] - بحارالانوار، ج ١٠٠، ص ١٣٩
[٢] - وسائل الشيعه، ج ١٠، ص ٢٥٤
[٣] - همان