اخلاق عبادى - مقدس نيا، محمد - الصفحة ١١٢ - الف - آثار نماز

«أَقِمِ الصَّلوةَ إِنَّ الصَّلوةَ تَنْهى‌ عَنِ الْفَحْشاءِ وَالْمُنْكَرِ»[١]

نماز را بر پا دارد! كه نماز (انسان را) از زشتيها و گناه باز مى‌دارد.

چند تن از ياران رسول خدا ٦ به حضور آن حضرت رسيدند و درباره يكى از مسلمانان كه هميشه پشت سر پيامبر نماز جماعت مى‌خواند، ولى گاهى مرتكب گناه مى‌شد، گفتگو كردند. حضرت به آنها فرمود:

«إِنَّ صَلاتَهُ تَنْهاهُ يَوْماً ما»[٢]

(نگران نباشيد!) سرانجام، نمازش او را از گناه باز مى‌دارد.

طولى نكشيد كه آن شخص گناه را ترك كرد و توبه نمود.[٣]

٢- بهداشت تن و روان‌

نمازگزاران همواره از صفاى ظاهرى و باطنى ويژه‌اى برخوردارند؛ صفايى كه بى‌نمازان فاقد آنند. آنان، هم از بهداشت جسمى بهره‌مند هستند و هم روانى سالم و پاك دارند.

نمازگزار از سويى بايد قبل از شروع نماز، بدن و لباس خود را از هرگونه آلودگى پاك كند و اين دقّتِ هميشگى به خودى خود بهداشت و پاكيزگى محيط زندگى انسان را در پى دارد. از سوى ديگر براى به‌دست آوردن طهارت باطنى بايد روزى چند بار وضو بگيرد و در مواردى غسل يا تيمّم كند كه آثار بهداشتى اين اعمال نيز بر كسى پوشيده نيست.

علاوه بر اينها در برخى از سخنان معصومين : براى برخى از نمازها اثر مستقيم بهداشتى عنوان شده است. به عنوان مثال حضرت على ٧ مى‌فرمايد:

«قِيامُ اللَّيْلِ مَصَحَّةٌ لِلْبَدَنِ»[٤]

برخاستن شب (براى نماز) موجب سلامتى جسم است.

[١] - عنكبوت( ٢٩)، آيه ٤٥

[٢] - بحارالانوار، ج ٨٢، ص ١٩٨

[٣] - همان

[٤] - همان، ج ٨٣، ص ١٢٦