در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٦ - ويژگىهاى لعن و ملعون در كتاب و سنت

٢- و بعضى لعن را متوجّه تمام كافران كرده است؛ چنان كه مى‌فرمايد:

إِنَّ اللَّهَ لَعَنَ الْكَافِرِينَ وَأَعَدَّ لَهُمْ سَعِيرًا.[١]

«خداوند، كافران را لعن كرده و عذاب جهنّم را برايشان مهيّا ساخته است».

٣- و بعضى لعن را متوجّه اهل كتاب و به خصوص يهود كرده است؛ چنان كه مى‌فرمايد:

لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى لِسَانِ دَاوُودَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ....[٢]

«كسانى از بنى‌اسرائيل كه كافر شدند، از زبان داوود و عيسى بن مريم لعن شدند».

٤- در قسم چهارم، لعن متوجّه عنوانهاى رفتارى شده است كه شامل مسلمانان هم مى‌شود؛ مثل عنوان «دروغگويان» كه خداوند درباره ايشان مى‌فرمايد:

وَالْخَامِسَةُ أَنَّ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِن كَانَ مِنَ الْكَاذِبِينَ.[٣]

«و در مرتبه پنجم بگويد كه لعنت خدا بر او باد، اگر دروغ بگويد».

[١] - احزاب( ٣٣): ٦٤.

[٢] - مائده( ٥): ٧٨.

[٣] - نور( ٢٤): ٧.