در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٩٣ - فصل چهارم علم غيب از ديدگاه روان شناسى فلسفى

مى‌توان به دست آورد. حال ببينيم فلسفه چگونه ما را در اين بحث يارى مى‌كند.

١- در «معرفت‌شناسى» تأكيدى مى‌شود كه حقيقت علم در «پرده برداشتن از جهان واقع و آشكار كردن آن»[١] نهفته است؛ بنابراين، علم، واقعيّت را براى ما روشن مى‌كند و اين امرى بديهى است.

٢- كشف واقعيّت از ويژگيهاى مختص انسان است به گونه‌اى كه فرض جدايى آن از او محال و غير ممكن است؛ چرا كه اين كار، جدايى او از خودش است.

٣- علم، يا كشف واقع، پديده‌اى فراتر و برتر از مادّه است؛ زيرا ويژگيهاى مادّه همچون تقسيم پذيرى و نابودى و تبديل پذيرى و ... بر آن تطبيق نمى‌كند؛ بنابراين، علم، ويژگى موجود مجرّد از مادّه است و در نتيجه نفس، امرى ما وراى مادّه است.

٤- علم و آشكار شدن واقع در اثر اتّصال وجودى و واقعى بين نفس (عالم) و امرى كه مى‌خواهيم بشناسيم (معلوم) پديد مى‌آيد و بدون اين اتّصال، فرض انكشاف واقع و پيدايش علم، ناممكن و محال است؛ زيرا سببى براى آن وجود ندارد.

[١] - در اصطلاح فلسفى، كاشفيّت از واقع گفته مى شود( مترجم).