در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٦٧ - بخش دوم آياتى كه علم غيب را منحصر در خداوند متعال مىداند و آن را از ديگران نفى ميكند
«بگو: هر كه در آسمانها و زمين است- جز خدا- غيب را نمىشناسد».
وَعِندَهُ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَا إِلَّا هُوَ.[١]
«و كليدهاى غيب، تنها نزد اوست».
وَلَا أَقُولُ لَكُمْ عِندِي خَزَآئِنُ اللّهِ وَلَا أَعْلَمُ الْغَيْبَ.[٢]
«به شما نمىگويم كه گنجينههاى خدا پيش من است و غيب نمىدانم».
وَلِلّهِ غَيْبُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَإِلَيْهِ يُرْجَعُ الأَمْرُ كُلُّهُ.[٣]
«و نهان آسمانها و زمين، از آن خداست و تمام كارها به او بازگردانده مىشود».
يَوْمَ يَجْمَعُ اللّهُ الرُّسُلَ فَيَقُولُ مَاذَا أُجِبْتُمْ قَالُواْ لَا عِلْمَ لَنَا إِنَّكَ أَنتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ.[٤]
« (ياد كن) روزى را كه خدا پيامبران را گرد مىآورد، پس مىفرمايد: چه پاسخى به شما داده شد، مىگويند: ما را هيچ دانشى نيست، تويى كه داراى رازهاى نهانى».
اين قبيل آيات كه علم غيب را مختص به خدا مىداند، با آياتى كه علم غيب را براى ديگران نيز اثبات مىنمايد، تعارض و اختلاف
[١] - انعام( ٦): ٥٩.
[٢] - هود( ١١): ٣١.
[٣] - هود( ١١): ١٢٣.
[٤] - مائده( ٥): ١٠٩.