در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٣١ - مرحله سوم از نظر علماى معاصر

اصل قتل و شخص قاتل خبر داشته است نه از زمان دقيق آن، يا اين كه امام از يك مكان معيّن خبر نداشته است.

بنابراين دو فرض، علم امام، يا اقدام ايشان به قتل (يعنى رفتن به مسجد) منافاتى ندارد؛ زيرا از زمان و مكان دقيق قتل، باخبر نبوده است تا وظيفه داشته باشد از آنها اجتناب كند، پس اين اشكال كه امام خود را به هلاكت افكنده است، وارد نيست.

امّا پاسخ سوّم علامه حتّى براى سؤال كننده‌اى كه به امامت معتقد

باشد نيز مناسب است. آن جواب اين است كه امام وظيفه و تكليف خاصّى دارد و بايد تعبّداً به آن عمل كند، همانند رزمنده‌اى كه وظيفه دارد بجنگد هر چند به شهادت برسد؛ بنابراين، امام مانند رزمنده‌اى كه به شهادت مى‌رسد، مورد نكوهش قرار نمى‌گيرد و درباره او گفته نمى‌شود كه خود را به هلاكت انداخت؛ زيرا عمل او از روى اطاعت‌

است و حرام و گناه نيست.

مرحله سوّم: از نظر علماى معاصر

علماى معاصر به تحليل و توضيح اين مسأله بيشتر پرداخته‌اند كه به برخى از آنها به طور كوتاه اشاره مى‌كنيم: