در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٢٠ - مرحله نخست در عصر امامان(عليهم السلام)
چهارم: جواب امام رضا (ع)- كه فرمودند: «ذلك كان»- تأييدى بود بر همه سخنان و كارهايى كه سؤال كننده بر شمرده بود. عدم مخالفت و انكار امام نسبت به اين امور، نشانه اين است كه امام رضا (ع) با اعتقاد سؤال كننده درباره علم امام به زمان قتل خويش، موافق بودند.
پنجم: اين كه امام رضا (ع) در پاسخ اين سؤال، اقدام امام را توجيه نمودند و به اصل علم غيب داشتن امام اعتراض نكردند، نشانه قبول اين اصل از سوى ايشان است، پس اشكال اوّل وارد نيست.
ششم: پاسخ امام- كه فرمودند: «لكنّه خيّر»- آشكارا بيانگر آن است كه به حضرت على (ع) در امر مرگ، حق انتخاب داده شده بود و ايشان نيز كشته شدن را برگزيد تا امور بر طبق تقديرات تعيين شده در غيب، پيش رود، اين امر نشانه تسليم بودن امام در برابر اراده خدا و تن دادن به تقدير او بود.
عبارت «خيّر» روشنترين و مناسبترين معنا براى اين بحث است. امّا بنابر نسخهاى كه «حيّن»[١] نوشته شده و علامه مجلسى آن را نقل نموده معنا چنين است كه زمان و هنگام قتل امام بر اساس مقدّرات حتمى الهى تعيين شده بود؛ بنابراين، حديث مزبور فقط بر علم امام به زمان قتل و نيز بر مبادرت به آن و عدم خوددارى از آن دلالت
[١] - وقت آن تعيين شد.