در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٦٦ - بخش دوم آياتى كه علم غيب را منحصر در خداوند متعال مىداند و آن را از ديگران نفى ميكند
«آصف» با گفتن أَنَا آتِيكَ بِهِ. از قدرت خود بر اين كار خبر داده است؛ يعنى من توانايى آوردن آن را دارم، به ويژه با در نظر گرفتن سؤال سليمان كه: چه كسى توانايى اين كار را دارد؛ أَيُّكُمْ يَأْتِينِي بِعَرْشِهَا.
علاوه بر اين كه: خداوند متعال از او اين چنين ياد كرده است: قَالَ الَّذِي عِندَهُ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتَابِ. كه نشانگر اين است كه علّت قدرت داشتن، همان علم به كتاب است و اين مطلب را روايات اهل بيت (عليهم السّلام) نيز تأييد مىكند، پس اگر آصف اين علم را فراموش نكند، براى هميشه و هرگاه بخواهد، توانايى انجام آن كار را دارد.[١]
بخش دوّم: آياتى كه علم غيب را منحصر در خداوند متعال مىداند و آن را از ديگران نفى ميكند.
گذشت كه علم به غيب يكى از پديدهها و جلوههاى مطرح در زندگى پيامبران و صالحان است؛ بنابراين، مقصود آياتى كه علم غيب را منحصر در خداوند سبحان دانسته از ديگران نفى مىكنند چيست؟
خداوند متعال در قرآن مىفرمايد:
قُل لا يَعْلَمُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ الْغَيْبَ إِلا اللَّهُ.[٢]
[١] - الولايه التكوينيّه بين الكتاب و السنه: ١٠٧.
[٢] - نمل( ٢٧): ٦٥.