در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٦٩ - بخش سوم آياتى كه امكان علم غيب داشتن را براى غير خداوند اثبات مىكند
علم غيب ديگران (غير خدا) است، از علم غير ذاتى سخن مىگويد كه خداوند به بندگان برگزيدهاش مىبخشد تا آنانرا از برخى حقايق آگاه سازد، پس بين اين دو دسته تعارض و اختلافى نيست.
بخش سوّم: آياتى كه امكان علم غيب داشتن را براى غير خداوند اثبات مىكند.
در قرآن كريم، آياتى هست كه درباره امكان علم غيب براى غير خداوند سخن مىگويد؛ مانند:
هَلْ أَتَّبِعُكَ عَلَى أَن تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًا.[١]
«آيا تو را به شرط اين كه از بينشى كه آموخته شدهاى به من ياد دهى، پيروى كنم؟».
قَالَ إِنَّكَ لَن تَسْتَطِيعَ مَعِيَ صَبْرًا* وَكَيْفَ تَصْبِرُ عَلَى مَا لَمْ تُحِطْ بِهِ خُبْرًا.[٢]
«گفت: تو هرگز نمىتوانى همپاى من صبر كنى و چگونه مىتوانى بر چيزى كه به شناخت آن احاطه ندارى، صبر كنى؟».
وَلَوْ كُنتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ.[٣]
«و اگر غيب مىدانستم قطعاً خير بيشترى مىاندوختم».
[١] - كهف( ١٨): ٦٦.
[٢] - كهف( ١٨): ٦٨ و ٦٧.
[٣] - اعراف( ٧): ١٨٨.