در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٤٧ - ثانيا از راه عقلى
دست مىگرفتند و خودشان بهترين شكل مرگ را بر مىگزيدند تا مظلوميّت شان را آشكار كند و بر ستمگريهاى آنان فرياد برآورد و قاتلان شان را رسوا سازد و جنايتها و نيرنگهايى كه بر آنان روا رفته است، علنى كند و از هدر رفتن جان و خون پاكشان جلوگيرى كند.
اگر امام اميرالمؤمنين على (ع) در خانه خود، يا در يكى از كوچههاى بيرون مسجد، كشته مىشد، چه كسى شايعات دروغينى كه بنى اميّه در بين مردم شام پراكنده بودند كه على (ع) نماز نمىخواند، تكذيب و محكوم مىكرد؟
هنگامى كه مردم شنيدند على (ع) در مسجد كشته شده است، به جعلى و دروغين بودن آن شايعات گمراه كننده پى بردند.
اگر امام حسين (ع) در مدينه كشته مىشد، چه كسى از دادخواهيهاى او مطّلع مىشد؟ حتّى اگر در مكّه نيز كشته مىشد، علاوه بر اين كه او را سرزنش مىكردند كه با قتل او به حرم، اهانت و بى احترامى شده است، خون او در ميان غوغا و هياهوى حجّاج به هدر مىرفت.
اگر امام حسين (ع) در سرزمينى غير از كربلا كشته مىشد، در كجا؟ و چگونه؟ و در اين صورت، تفسير روايات و اخبارى كه از پيامبر اكرم (ص) درباره فرات، كربلا و خاك سرخ رنگ آن، نقل شده بود، چه مىشد؟
اين انتخاب امام حسين (ع)- گذشته از معانى عرفانى اى كه به آن خواهيم پرداخت- نشانه تدبيرى حكيمانه، بينشى سياسى،