در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٥١

نظر شما درباره آيه شريفه: عَالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا؛[١] داناى نهان است و كسى را بر غيب خود آگاه نمى‌كند، چيست؟ امام باقر (ع) فرمود: إِلا مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ ...[٢] جز پيامبرى را كه از او خشنود باشد، و به خدا سوگند! محمّد (ص) جزو كسانى بود كه خداوند از او خشنود بود».[٣]

كلينى (رحمه الله) ترتيب كتاب خود را ترتيبى روشمند و برهانى قرار داده است تا نتايج حتمى خود را به شكل منطقى و قابل قبول، ارائه دهد و به اين شكل، كتاب خود كافى را سدّى براى دين قرار داده است كه كافران نمى‌توانند با شبهه‌ها و تشكيكهاى خود، در آن رخنه كنند و بر آن پيروز شوند.[٤]

نتيجه بحث‌

در خلال اين بحث، ثابت شد كه نوع انسان به گونه‌اى آفريده شده است كه از ارتباط با غيب، بى نياز نيست به طورى كه مسؤوليتهاى مكتبى و دينى او متوقّف است بر:

[١] - جن( ٧٢): ٢٦.

[٢] - جن( ٧٢) ٢٧.

[٣] - كافى: ١/ ٢٥٦، و بيشتر مفسّرين از شيعه و سنّى اين معنا را پذيرفته‌اند.

[٤] ٥- مجله تراثنا، شماره ٣٧، سال نهم: ٩٨، محمّد رضا جلالى.