در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٥٥
مذاهب و فرقههاى غير اماميّه اين مسأله را بدون هيچ گونه ترديدى تأييد مىكنند و مىپذيرند كه «علم غيب» نه تنها به پيامبران بلكه به انسانهاى غير معصوم نيز عطا شده است، امّا از سويى قايلند كه اين علم، ولايت به وجود نمىآورد بلكه ولايت فقط با نصّ و تعيين الهى تحقّق مىيابد.
و از سوى ديگر، آن را «كرامت» و نوعى انكشاف مىخوانند، نه «علم حضورى» كه از نظر ما با «عصمت» همراه است.
اماميّه در طول تاريخ معتقد بودهاند: اين علم كه پيامبر يا امام بايد از آن بهرهمند باشد، علم به اشياء (موضوعات خارجى) و ساير حوادث هستى و نيز علم به احكام است.
در زمان خود ائمّه (ع) نيز برخى از اشكالات درباره اين مسأله مطرح شده است و همه پاسخهاى ائمّه (عليهم السّلام) بر اين نكته تأكيد كرده است كه ايشان علم حضورى دارند كه با مسأله به هلاكت افكندن خود، يا بى فايده بودن اعمال، تعارضى ندارد.
بين آراى علماى شيعه مانند: شيخ مفيد، شيخ طوسى، علامه حلّى و علماى معاصر نيز درباره اين مسأله اختلافى وجود ندارد و تنها در چگونگى تفسير و تبيين اين مسأله اختلاف نظر هست.