در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٥٠ - ثانيا از راه عقلى
و مظلوميّتهاى او است، در گوش تاريخ- تا زمانى كه ادامه دارد- طنين انداز است و آسايش ستمگران و تحريف كنندگان حقايق را پريشان مىكند.
امام حسين (ع) با اين اقدام، نام خود و ماجراى كشته شدنش را در صفحههاى روزگار، جاويدان ساخت تا از خيانت تحريف گران و انكارِ كنندگان و نيرنگ و تزوير حيله گران در امان باشد و همچون حق و دين، جاويد بماند.[١]
در پايان، گفتنى است، شيخ كلينى كه به گواهى نجاشى «موثّقترين و استوارترين شخص در نقل حديث است»، كتاب خود «كافى» را بر پايهاى محكم تأليف نموده است. و از جمله شواهد محكم بودن كتاب اين است كه بابى را تحت عنوان «باب نادر فى ذكر الغيب» مطرح نموده و در آن، احاديثى كه اشكال اوّل را حل مىكند و همچنين احاديثى كه در پاسخ به سؤال
«أتعلمون الغيب»[٢]
از ائمّه (عليهم السّلام) صادر شده است را گرد آورده است و نتيجه اين باب را موضوع براى بابهاى بعد قرار داده است.
از جمله اين احاديث، حديث حمران بن اعين است كه به امام باقر (ع) عرض كرد:
[١] - الحسين* سماته و سيرته:- ١١٢.
[٢] - آيا شما علم غيب داريد؟