در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٢ - پيشگفتار
كارهاى شايسته و باز داشتن او از انجام كارهاى ناشايست، امكانپذير شود.
از سوى ديگر، انسان با آينده و حتّى با كشف اعماق گذشتههاى دور، رابطه تأثير گذارى و تأثير پذيرى دارد، مانند آنچه قرآن كريم از گذشته هاى دور، براى پيامبر (ص) بيان كرده است تا توشه او در امر اصلاح باشد؛ از جمله داستانهاى بنى اسرائيل با حضرت موسى (ع)، توطئهها و موضعگيريهاى يهود بر ضدّ پيامبران، مشكلات حضرت عيسى (ع) و آنچه براى حضرت يوسف (ع) رخ داد.
قرآن در به تصوير كشيدن گذشته با رواياتى كه يهوديان در كتابهاى آسمانى تحريف شده آوردهاند، تفاوت دارد.
خداوند متعال مىفرمايد:
تِلْكَ مِنْ أَنبَاء الْغَيْبِ نُوحِيهَا إِلَيْكَ مَا كُنتَ تَعْلَمُهَا أَنتَ وَلَا قَوْمُكَ مِن قَبْلِ هَذَا فَاصْبِرْ إِنَّ الْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّقِينَ.[١]
«اين از خبرهاى غيب است كه آن را به تو وحى مىكنيم. پيش از اين، نه تو آن را مىدانستى و نه قوم تو، پس شكيبا باش كه فرجام (نيك) از آن تقوا پيشگان است».
انسانى كه براى ساختن جامعه توحيدى، تلاش مىكند، خود را نسبت به شناخت آنچه تصويرى از سرانجام جهان ارائه مىدهد،
[١] - هود( ١١): ٤٩.