در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٢٦ - ١ - شيخ مفيد
درون خود پنهان مىدارند، گرد آورده است. اين روايات در فصلى كه به احوال هر يك از ائمّه اختصاص دارد، براى دلالت بر امامت ايشان ذكر شده است.
در زمان شيخ مفيد، اين سؤال برايشان مطرح شد: به عقيده ما امام مىداند چه اتّفاقى خواهد افتاد، پس چرا اميرالمؤمنين (ع) با وجودى كه مىدانست كشته خواهد شد و قاتل خود را مىشناخت و از زمان قتل نيز آگاه بود، به مسجد رفت؟
چرا امام حسين روانه كوفه شد؟ در حالى كه مىدانست آنان او را وا مى گذارند و يارى نمىكنند و در آن سفر كشته خواهد شد؟ چرا هنگامى كه در محاصره دشمنان بود و مىدانست كه اگر فقط چند ذراع زمين را حفر كند، به آب مىرسد، امّا حفر نكرد و بر خود سخت گرفت تا اين كه از تشنگى تلف شد؟! چرا امام حسن (ع) با معاويه سازش كرد در حالى كه مىدانست او پيمان شكنى مىكند و وفادار نمىماند و شيعيان پدرش را مىكشد؟
ايشان در جواب سؤال فوق گفته است:
«اين كه گفتهاند: اماميّه اجماع دارند كه امام هر آنچه اتّفاق خواهد افتاد مىداند، بر خلاف واقع است و شيعه هرگز بر اين قول اجماع ندارد. اجماع آنان بر اين است كه: امام حكم هر آنچه اتّفاق مىافتد، مىداند نه اين كه به خود آنچه رخ مىدهد، به طور تفصيلى و دقيق، عالم و آگاه