در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٢٧ - ٢ - شيخ طوسى
باشد. بر اين اساس، فرضى كه همه سؤالات فوق بر آن مبتنى بود، باطل مىشود.
البتّه انكار نمىكنيم كه ممكن است خداوند علم به خود حوادث را نيز به امام عطا كند، امّا قايل نيستيم كه امام از آنچه اتّفاق مىافتد، به طور مطلق آگاه است؛ زيرا دليل و حجّتى بر اين قول نداريم».[١]
بنابراين جواب، شيخ مفيد تا زمانى كه اين علم از سوى خداوند به امام افاضه نشود، بين علم به احكام و علم به موضوعات (خود اشياء و حوادث) فرقى نمىگذارد. اين قول نيز درست است كه امام بر همه آنچه اتّفاق مىافتد، به طور مطلق، علم ندارد.
٢- شيخ طوسى
نظر شيخ طوسى در اين مسأله نيز از پاسخى كه به اين سؤال داده است روشن مىشود. در سؤال، فرض شده است كه ائمّه علم غيب دارند و امام على ابن ابى طالب (ع) از قتل خويش در آن شب آگاه بود و امام حسين (ع) نيز شهادت خويش را مىدانست، امّا به هر دو، امر شده بود كه در برابر آن بردبار باشند.
شيخ- رحمة الله عليه- در پاسخ گفته است:
[١] - مصنفات، شيخ مفيد: ٦/ ٦٩.