نهادها و تغييرات نهادى در چين - وانگ، فى- لينگ؛ مترجم محمد جواد ايرواني - الصفحة ١٤٨ - الگوى اجتماعى تخصيص كار به عنوان الگويى بينابين
كرد؛ دو عاملى كه وجودشان براى تداوم حيات حزب كمونيست چين و جمهورى خلق چين در دوران جنگ سرد، كاملا ضرورى مىنمود.
لازم بود جهت جبران كاستىهاى ناشى از شرايط ما قبل نوگرايى چين و پوشش دادن به نقاط ضعف برنامه صنعتىسازى به سبك متمركز شوروى، چارهانديشىهايى صورت گيرد. در اين راستا، حزب كوشيد كه تا به مديران محلى در مديريت نيروى كار تحت الگوى مستبدانه حاكم، آزادىهايى اعطا كند. ولى، از اين رهگذر، سودى جز نوسانات دورهاى شديد در روند تفويض اختيار به مقامات محلى عايد نشد؛ نتيجهاى كه منجر به ايجاد تورم در بخش اشتغال دولتى و بروز معضلات عديده در زمينههاى بيكارى و عدم اشتغال مكلفى و در نتيجه، تمركز قدرت[١] و نهايتا، مشقات و مرارتهاى عظيم اقتصادى در سرتاسر دوران حاكميت جمهورى خلق چين گرديد(Yuan ٧٨٩١ ,) ٥٢ -٦٢ ٤٣١ -٧٣١( . جهت تأمين آزادى عمل مديران و مبارزه با پديده بيكارى، يك الگوى مبتنى بر اجتماع، در قالب الگوى تخصيص كار «سوسياليستى»، ابتدا در مناطق شهرى و سپس به تدريج در مناطق روستايى و حومههاى شهرى، به اجرا درآمد. اين الگوى اجتماعى تخصيص كار كه ابتدا توسط مؤسسات اشتراكى در شهرهاى كوچك و مؤسسات روستايى كمون- بريگاد- كه بعدها به موسسات قصبه- دهكده تغيير نام يافت- به مورد اجرا گذاشته شد، راه را براى پارهاى تحركات توسط نيروى كار و نيز ايجاد رقابت در جوامع محلى هموار ساخت.
اين مؤسسات اشتراكى، نيروهاى مورد نياز خود را فقط از بين كاريابان محلى انتخاب مىكردند. الگوى اجتماعى تخصيص كار كه در واقع، نسخه كوچكشده الگوى آمرانه دولتى بود، تخصيص كارگران را براساس همان الگو ولى با اعمال فشار مستقيم كمتر بر بودجه دولتى انجام مىداد تا به ايجاد امنيت شغلى، تأمين منافع و كسب وجهه اجتماعى سياسى در سطح ملى، كمك كند. در اين الگو، كارگران به صورت قراردادى كار مىكردند و هيچ شغلى به صورت دايمى تضمين نمىشد. ميزان حقوق، نه به وسيله دولت و در يك قالب واحد، بلكه توسط كارفرمايان و براساس شرايط اقتصادى، تعيين
[١] .Shouguan (centralizing power )