از ديگر سو شواهدى كه در اين زمينه وجود دارد، نامه‌اى است كه آن حضرت به هنگام حركت از مكه به سوى عراق توسط فرد ديگرى براى مردم كوفه فرستادند. اين نامه را نيز طبرى نقل نموده و در آن چنين آمده است:

«... نامه مسلم بن عقيل به من رسيد كه در آن از حسن رأى شما و اجتماعتان براى نصرت ما و مطالبه حق ما سخن گفته بود. از خداوند مى‌خواهم كه براى ما خير رقم بزند و شما را بدين سبب برترين ثواب‌ها را عطا فرمايد».[١]

واضح است كه اين نامه دلالتى كامل و شفاف بر اين مطلب دارد كه هدف امام حسين (ع) سرنگون كردن حكومت بوده است و آن حضرت براى كسانى كه براى يارى آن حضرت و پس گرفتن حق ايشان به يكديگر پيوسته‌اند، دعا فرموده است. و اينها همه نشانه‌هاى اميد حضرت به رسيدن اين نتيجه است.

همچنين در نامه ديگرى مى‌فرمايند: «روز سه‌شنبه هشتم ذى الحجّه يوم الترويه از مكه به سوى شما آمدم. هر وقت فرستاده من به شما رسيد در امر خويش جدى باشد كه من همين روزها به نزد شما مى‌آيم».[٢] همچنين به نامه ديگرى از امام (ع) استناد مى‌جويند كه آن حضرت آن را به همراه مسلم‌

[١]- تاريخ الطبرى، ج ٢٩٧: ٤.

[٢]- همان.