و اما ادله و شواهدى كه قائلين به اين نظريه بدان تمسك نموده‌اند، متعدد است ... از جمله خود فرستاند مسملم بن عقيق به كوفه، بدين بيان كه اگر امام (ع) مى‌دانستند كه در نهايت به شهادت مى‌رسند پس چرا عقيل را به كوفه فرستاندند؟ ايشان سفيرى به به كوفه فرستادند تا به مدت چهل روز با مردم گفتگو كند و شرائط را بسنجد و اوضاع مردم و شيعيان را مطالعه كند و در نهايت به امام (ع) مرقوم فرمايد: فرستاده به آن كس كه او را فرستاده است، دروغ نمى‌گويد.[١] پس بشتاب كه لشكريان آماده استقبال از تو هستند.[٢] جناب مسلم نامه‌هايى را كه به امام (ع) قبل از فرستادنش به كوفه، رسيده بود تصديق نمود. پس فرستادن مسلم به اين معنى است كه امام (ع) احتمال قوى و جدى مى‌داده است كه مسأله، واقعى است و زمينه فراهم شده است و جامعه آمادگى حركت عمومى و اسلامى را براى اسقاط نظام حاكم دارد ....

از ديگر ادله‌اى كه در اين زمينه بدان استشهاد مى‌شود، تصريحات خود امام (ع) است كه جملگى دلالت بر اين‌

[١]- مثير الاحزان، لإبن الحلّى: ٢١.

[٢]- الارشاد: ٣٨؛ بحار الانوار: ٤٤/ ٣٤٤، الباب ٣٧.