تربيت جنسى: مبانى، اصول و روشها از منظر قرآن و حديث - فقيهى، على نقى - الصفحة ٤٢ - الف وجود غريزه جنسى

مهرورزى به زنان، از ويژگى‌هاى خلقى پيامبران است.

در بحث اصول، خواهيم گفت كه ارضا و ارتباط جنسى زن و مرد، براساس ضوابط و ازدواج شرعى، ستودنى و مطلوب است، وگرنه، ارتباط زن و مرد بدون ضوابط معيّن و ازدواج مشروع، انسانى و خردمندانه نيست و عوارض روانى- عاطفى و رفتارى و فساد اجتماعى فراوان خواهد داشت.

به همين جهت است كه در برابر احاديثى كه درباره حبّ زنان، در چارچوب ازدواج مطرح شد، احاديث ديگرى وجود دارند كه در آنها حبّ زنان، در غير از چارچوب ازدواج، مورد مذمّت قرار گرفته و عوارض خطرناك آن (چون: اختلالات روانى و فتنه‌هاى اخلاقى و اجتماعى)، تبيين گرديده است.

امام على عليه السّلام فرمود:

منشأ فتنه‌ها سه چيزند: يكى علاقه به هر زن، بدون ضابطه كه آن شمشير شيطان است ... كسى كه به هر زنى علاقه‌مند مى‌گردد، از زندگى‌اش بهره‌اى نمى‌برد.[١]

در جاى ديگرى مى‌فرمايد:

دلباختگى به هر زنى، ويژگى احمقان است.[٢]

اين دسته از احاديث، اين مسئله را روشن مى‌كنند كه توجّه به زنان، علاقه به آنها، دل‌مشغولى و ارضاى جنسى با آنها، در قالبى غير از ازدواج، ساختار روانى آدمى را با مشكل روبه‌رو مى‌سازد، ارتباطها و رفتارها، صرفا حيوانى و احمقانه مى‌گردند، آرامش روانى را از انسان مى‌گيرد و تباهى اخلاقى را در خويش و جامعه موجب مى‌شود.

[١]. الفتن ثلاث: حبّ النساء و هو سيف الشيطان ... فمن أحبّ النساء لم ينتفع بعيشه( الخصال، ص ١١٣؛ وسائل الشيعة، ج ٢٠، ص ٢٦؛ ميزان الحكمة، ج ١١، ص ٥٥٠٢، ح ١٨٦٥١).

[٢]. الاستهتار بالنساء شيعة النوكى( ميزان الحكمة، ج ١١، ص ٥٥٠٢، ح ١٨٦٥٦؛ مستدرك الوسائل، ج ١٤، ص ١٥٨؛ جامع أحاديث الشيعة، ج ٢٠، ص ٢٨).