تربيت جنسى: مبانى، اصول و روشها از منظر قرآن و حديث - فقيهى، على نقى - الصفحة ٤٠١ - ٢ ذكر و توجه

٢. ذكر و توجّه‌

توجّه به خدا و درك آگاه بودن خدا از انجام شدن رفتارهايى كه بشر را از آن نهى كرده است، حيا و يا ترسى در فرد پديد مى‌آورد كه مى‌تواند از انحرافات جنسى جلوگيرى كند. امام باقر عليه السّلام در تفسير آيه‌ وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ؛[١] فرمود:

و هو أنّ الرّجل يهجم على شهوة من شهوات الدّنيا و هى معصية فيذكر مقام ربّه فيدعها من مخافته، فهذه الآية فيه.[٢]

مراد از آيه، فردى است كه مى‌خواهد با حرص و ولع، به تمايلات شهوانى و انجام دادن عمل معصيت، هجوم ببرد. زمانى كه مقام و موقعيت خدا به او يادآورى مى‌شود، آن گناه را از ترس خدا رها مى‌كند. آيه در اين مورد است.

امام صادق عليه السّلام نيز مى‌فرمايد:

و قطع عروق منابت الشّهوات بدوام ذكر اللّه و لزوم الطّاعة له.[٣]

با استمرار بخشيدن به ياد خدا و توجّه به لزوم پيروى از دستورهاى او، ريشه‌هايى كه سرچشمه اميال شهوانى‌اند، بكنيد.

يادآورى مرگ و زندگى در عالم برزخ نيز از عوامل پيشگيرى از اميال شهوانى، دانسته شده است. در حديثى نقل شده كه خداوند به حضرت موسى عليه السّلام فرمود:

و اذكر إنّك ساكن القبر فليمنعك ذلك من الشّهوات.[٤]

به خود يادآورى كن كه در قبر، سكونت خواهى كرد. پس اين يادآورى، مانع مى‌شود از اين‌كه در شهوت‌ها غرق شوى.

امام على عليه السّلام نيز مى‌فرمايد:

و كان رسول اللّه صلّى اللّه عليه و اله كثيرا ما يوصى أصحابه بذكر الموت فيقول: أكثروا ذكر الموت فإنّه هادم اللّذّات، حائل بينكم و بين الشّهوات.[٥]

[١]. سوره الرحمن، آيه ٤٦.

[٢]. الإختصاص، ص ٣٥٦؛ بحار الأنوار، ج ٨، ص ٢١٨.

[٣]. مصباح الشريعة، ص ١٠٨؛ بحار الأنوار، ج ٧٤، ص ٣٩٤.

[٤]. الكافى، ج ٨، ص ٤٦؛ بحار الأنوار، ج ٧٤، ص ٣٥.

[٥]. وسائل الشيعة، ج ٢، ص ٤٣٧؛ الأمالى، مفيد، ص ٢٦٤؛ بحار الأنوار، ج ٦، ص ١٣٢.