تربيت جنسى: مبانى، اصول و روشها از منظر قرآن و حديث - فقيهى، على نقى - الصفحة ٤٠٠ - ١ خويشتندارى

مقابله با آن، توصيه كرده و فرموده است:

الشّهوة داء و عصيانها دواء.[١]

خواهش‌هاى انحرافى، بيمارى است و درمانش، مقابله با آن.

در تعبير امام على عليه السّلام تصريح شده است كه اين مقابله بايد با تدبير عقلانى انجام شود، آن‌جا كه مى‌فرمايد:

داووا الغضب بالصّمت و الشّهوة بالعقل.[٢]

خشمگينى را با سكوت، و شهوت را با تدبير عقلى، درمان كنيد.

علاوه بر عزّت نفس و تدبير عقلانى، تمرين و ممارست در جهت مقابله با اميال، خودكنترلى فرد را قوى مى‌سازد و مهارتى ايجاد مى‌كند كه هم مى‌تواند تمايلات را داشته باشد و هم تحت‌تأثير آن عوامل درونى، به رفتارهاى نابه‌هنجار اقدام نكند.

امير المؤمنين عليه السّلام مى‌فرمايد:

إذا كثرت المقدرة قلّت الشّهوة.[٣]

هنگامى كه نفس انسانى، قوى شود، شهوتش كاهش مى‌يابد.

نيز مقاومت را عامل پيروزى بر هواهاى نفسانى مى‌داند و مى‌فرمايد:

قاوم الشّهوة بالقمع لها تظفر.[٤]

با مخالفت عملى با هواها، اگر در برابر شهوات، مقاومت كند، حتما پيروز مى‌شود.

در بيان ديگرى از آن امام عليه السّلام مقاومت همراه با تدبير عقلانى را هوشيارى و مهارت فردى دانسته، مى‌فرمايد:

الكيّس من ملك عنان شهوته.[٥]

انسان زيرك، كسى است كه عنان اميال را تحت اختيار خويش بگيرد و بر آنها مسلّط باشد.

[١]. أعلام الدين، ص ٢٩٦؛ نزهة الناظر و تنبيه الخواطر، ص ٣٢.

[٢]. غرر الحكم و درر الكلم، ج ٤ ص ٢٤؛ عيون الحكم و المواعظ، ص ٢٥٠.

[٣]. نهج البلاغة، حكمت ٢٤٥.

[٤]. غرر الحكم و درر الكلم، ج ٤، ص ٥١٤؛ مستدرك الوسائل، ج ١١، ص ٣٤٦.

[٥]. غرر الحكم و درر الكلم، ج ٢، ص ١٥٨.