علوم حدیث
(١)
تحليلى بر احاديث نفى قضاى غير حتمى
٣ ص
(٢)
رمزگشایی حدیثی علامه طباطبايی برای ورود به عالم ذر
١١ ص
(٣)
انگاره تكرار نزول آيه
٢٩ ص
(٤)
اخلاق و جنسيت در حديث «خصال النساء»
٤٧ ص
(٥)
بررسي روايات وارده در فضيلت اهل بيت در سورة انسان
٨٨ ص
(٦)
کارکردهای نقل روایات اهلسنّت در منابع شیعی
١١١ ص
(٧)
پژوهشی در اسناد و نسخههای زیارت عاشورا
١٥٣ ص
(٨)
اعتبار دعاهای ابن طاووس از نگاه او
١٨٩ ص
(٩)
نقد و بررسی روایات هاروت و ماروت
٢١٧ ص
(١٠)
جلوههایی از آیین سخنوری در دُستور سخن
٢٤٣ ص
(١١)
احادیث مربوط به دوران شیردهی و تطبیق آن با علوم تجربی
٢٧٠ ص
(١٢)
روش شناسي فقه الحديثي شيخ بهاي
٢٨٦ ص
(١٣)
ديدگاههاي استاد محمد باقر بهبودي در گزينش احاديث صحيح
٣٠٠ ص
(١٤)
پژوهشهاي خاورشناسان درباره نهجالبلاغه
٣٣٠ ص
(١٥)
علی بن محمد نوفلی و کتاب الاخبار
٣٤٤ ص
(١٦)
بررسي و ارزيابي يك تفسير روايي كهنفاطمه
٣٦٥ ص
(١٧)
تحليلي بر نگارشهاي «الموضوعات» در اهل سنت
٣٨٠ ص
(١٨)
تحليل استنادی مقالات فصلنامه «علوم حديث»
٤٠٠ ص
(١٩)
چكيدۀ مقالات به انگليسي
٤٢٣ ص
 
١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ١٥٦ - پژوهشی در اسناد و نسخههای زیارت عاشورا

و اخبرنا به ابن ابی الجيد، عن محمد بن الحسن، عن سعد و الحميری و احمد بن ادريس و محمد بن يحيی، عن احمد بن محمد و محمد بن الحسين، عنه.[١]

محمد بن اسماعيل بن بزيع، له كتاب الحج، اخبرنا به ابن ابی جيد، عن محمد بن الحسن بن الوليد، عن علی بن ابراهيم، عن ابيه،[٢] عنه.[٣]

در تحقيق آیة‌الله سبحاني دربارۀ زيارت عاشورا، طريق شيخ به محمد بن اسماعيل، همين سه طريق بيان شده است[٤] و درباره‌ این‌که زيارت عاشورا قطعاً در كتاب حج محمد بن اسماعيل مي‌تواند باشد يا نه، چيزي بيان نشده است. همان‌طور كه از عبارت الفهرست هم معلوم است، محمد بن اسماعيل كتب گوناگوني داشته و شيخ طوسي تنها طريقش را به كتاب حج او بيان كرده است؛ در حالي كه ممكن است اين زيارت در كتاب حج وي نباشد. بنابراین، باید در دو صورت، طریق شیخ به محمد بن اسماعیل را بررسی کنیم:

فرض اول، در حالتی که زیارت عاشورا در کتاب حج محمد بن اسماعیل باشد؛

فرض دوم، در حالتی که زیارت عاشورا در کتاب حج وی نباشد.

بررسی فرض اول

برخی از شواهد این فرض را تقویت می‌کند:

اول، ممکن است آنچه كه از كتب محمد بن اسماعيل بن بزيع در دست شيخ بوده است، همان كتاب حج باشد؛ چرا که نجاشي در معرفي او فقط نام همين كتاب را مي‌برد و در دو طريق از سه طريق شيخ نيز فقط نام همين كتاب برده شده است.

دوم، روش كساني كه كتب حديثي را مي‌نوشته‌اند، اين طور بوده كه روايات باب زيارات را در کتاب حج مي‌آورده‌اند[٥]. نصر الله شبستری نیز به این نکته توجه داشته است و این احتمال را قوی می‌داند؛ هرچند که فرض دوم را نیز بررسی کرده است. بنابراین، شايد بتوان اين احتمال را قوی دانست كه زيارت عاشورا در كتاب حج محمد بن اسماعيل بوده است و طريق شيخ نيز به اين روايت، همان طريق موجود در كتاب الفهرست باشد. ما نيز يكي از آن سه طريق را در اين مقاله بررسي خواهيم كرد؛ چرا که اگر يكي از آنها اثبات شود، نيازي به دو طريق ديگر نخواهد بود.


[١]. مصباح المتهجد، ص٥٣٦.

[٢]. جهت مطالعه در اين زمينه ر.ک: بحارالانوار، ج‌١٠١، ص٣٠٠ ـ ٣٠٣.

[٣]. مصباح المتهجد، ص‌٥٣٩ ـ ٥٤٢.

[٤]. با اين همه، علامه مجلسي در كتاب زاد المعاد، ص‌٣٧٣ و تحفة الزائر اين را گفته است و همين باعث شده كه بسياري از كساني كه در اين باره چيزي نوشته‌اند، به ايشان اشكال بگيرند. براي مطالعه بيشتر ر.ک: شفاء الصدور، ص‌٥٥ ـ ٥٧ و الاخبار الدخيلة، ج١، ص٢٥٤.

[٥]. ر.ک: الاخبار الدخيلة، ج١، ص٢٥٣ـ٢٥٤.