در روایتی دیگر آمده است که فضل بن أبی‌قرة نزد امام صادق٧ حاضر شده، از آن حضرت دربارۀ گفتۀ اهل‌سنّت ـ که «إنّ کسب المعلم سحت» ـ پرسش کرد. امام٧ در پاسخ به او فرمود:

کذب أعداء اللّه، إنّما أرادوا أن لا یعلّموا أولادهم القرآن، لو أن المعلّم أعطاه رجل دیة ولده لکان للمعلّم مباحاً.[١]

سیوطی در توصیف جایگاه شهدای احد در بهشت، به نقل از منابع متعددی، از ابن عباس، از پیامبر٦ آورده است:

هنگامی که برادران شما در جنگ احد کشته شدند، خداى تعالى ارواحشان را در شکم مرغانى سبز رنگ قرار داد تا به لب نهرهاى بهشت پرواز کردند و از میوه‌هاى آن خوردند و در چراغ‌های طلایى آویزان در سایۀ عرش منزل گزیدند.

چون آنها لذت خوردنی‌ها و نوشیدنی‌ها را چشیده و زیبایى جایگاه خود را دیدند، گفتند: اى کاش برادران ایمانى ما مى‌دانستند که خدا با ما چه کرد! (و در عبارتى دیگر آمده است که گفتند: ما زنده هستیم و در بهشتیم) روزى مى‌خوریم، که اگر از وضع ما خبردار مى‌شدند، دیگر در کار جهاد بى رغبتى نمى‌کردند و از جنگ کردن سر بر نمى‌تافتند. خداى تعالى به ایشان فرمود: «اگر شما نمى‌توانید بازماندگان خود را از وضع خود خبردار کنید، من به جاى شما ایشان را آگاه می‌سازم». و به همین منظور این آیات را نازل فرمود: Gوَ لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ
قُتِلُوا...F.[٢] و [٣]

علامه طباطبايي، پس از نقل این حدیث، می‌نویسد که محدثان روایات فراوانی در این معنا از ابوسعید خدرى، عبدالله بن مسعود، ابوالعالیه، ابن عباس و دیگران روایت کرده‌اند که در بعضى از این روایات، همچون نقل ابوالعالیه، آمده است: «به صورت مرغانى سبز رنگ در آمدند»، و در بعضى دیگر،
مانند روایت ابوسعید، آمده: «در مرغانى سبز رنگ»، و در بعضى دیگر، مانند روایت ابن مسعود، آمده: «مانند مرغ سبز رنگ»، ولى معانى الفاظ به هم نزدیک است. علامه ادامه می‌دهد که در احادیثی نقل شده است که این روایات بر ائمه: عرضه گردید، اما ائمه آنها را صحیح ندانسته و صدور آن را از پیامبر٦ منکر شدند؛ چنان كه در برخی روایات دیگر آمده است که مردم سخن آن حضرت٦ را تأویل نموده‌اند.[٤]

[١]. سوره بقره، آيه ٢١٩.

[٢]. ر.ک: الكافي، ج٤، ص٥٣، ح ٣؛ وسائل الشیعة، ج٢١، ص٥٥٢، ح ٢٧٨٤٣؛ تفسير العياشي، ج١، ص١٠٦، ح ٣١٤ و ١٠٧، ح٣١٥ و ٣١٦ و ٣١٧.

[٣]. الدر المنثور، ج١، ص٢٥٣؛ المیزان، ج٢، ص٢٠٠ و ٢٠١.

[٤]. تفسير العياشي، ج٢، ص٩، ح ٩.