قاعده فراغ وتجاوز - حسينى خواه، سيدجواد - الصفحة ٥٠ - ٦- اخبار و روايات

نقل مى‌كند و طريق شيخ رحمه الله به او عبارت است از: «فقد أخبرني به الحسين بن عبيد اللَّه، عن أحمد بن محمّد بن يحيى العطار، عن أبيه محمّد بن يحيى، عن محمّد بن على بن محبوب». [١]

«يعقوب بن يزيد»: يعقوب بن يزيد بن حمّاد الأنبارى السلمى است كه از ثقات جليل القدر اماميّه و كثير الرواية است. [٢]

ذكر «ابن أبى عمير» و «محمّد بن مسلم» نيز در روايات گذشته بيان گرديده است.

معناى روايت: محمّد بن مسلم مى‌گويد: از امام صادق عليه السلام در مورد وظيفه مردى كه بعد از تمام شدن نمازش در وضو شكّ مى‌كند، سؤال كردم؛ امام عليه السلام در جواب فرمودند: بنا را بر انجام وضو بگذارد و اعاده نماز لازم نيست.

در اين روايت نيز همانند روايت قبل اختلاف شده است كه منظور شكّ در صحّت وضويش است، يا شكّ در اصل انجام وضو و يا آن كه اطلاق دارد و هر دو صورت را شامل مى‌شود؟ ظاهر اين است كه منظور شكّ در اصل انجام وضو باشد- فرد شكّ مى‌كند نمازى كه خوانده با وضو بوده است يا نه؟-.

٩) محمّد بن الحسن باسناده عن سعد بن عبد اللَّه، عن موسى بن جعفر، عن أبي جعفر، عن الحسن بن الحسين اللؤلؤي، عن الحسن بن علي بن فضّال، عن عبد اللَّه بن بكير، عن محمّد بن مسلم، قال: سمعت أبا عبد اللَّه عليه السلام يقول: «كلّ ما مضى من صلاتك وطهورك فذكرته‌

[١]- محمّد بن حسن طوسى، تهذيب الأحكام، ج ١٠، ص ٣٨٧، شماره ١٧؛ در طريق شيخ رحمه الله به محمّد بن على بن محبوب، احمد بن محمّد بن يحيى العطار قرار دارد كه استاد محترم در ذيل روايت سوم، از رواياتى كه بيان شد، فرمودند: توثيق ندارد و بنابراين، سند مشكل است.

ليكن همان‌گونه كه در پاورقى همان مطلب بيان كرديم، امكان دارد كه با توجّه به قرائنى قائل به وثاقت احمد بن محمّد بن يحيى العطار شويم.

[٢]- محمّد بن حسن طوسى، الفهرست، ص ٢٦٤، شماره ٨٠٧؛ احمد بن على نجاشى، رجال النجاشى، ص ٤٥٠، شماره ١٢١٥؛ سيّد ابوالقاسم موسوى خوئى، معجم رجال الحديث، ج ٢٠، ص ١٤٧، شماره ١٣٧٤٩.