و نسب ايشان در (البري) تركستان، ميان قبايل تركان معروف بود [١] و در (ين) وقت بنو اعمام او در ان قبايل برقرار اسم بزرگي دارند، اين معاني از كريت خان سنجر سماع افتاده است، رحمة الله عليه.
اما حق تعالي چون خواسته بود، كه قوت اسلام، و مكنت دين محمدي را پناهي [٢] بخشد، و در آخر الزمان ظل حمايتي [٣] بارزاني دارد، و هندوستان را [٤] در دايره عنايت و حوزه عصمت خود نگاه دارد، الغ‌خان [٥] را در [ايام] برنائي از تركستان جدا كرد، و آن تخمه [٦] و تبار [از] ميان قبايل و اقرباء، بواسطه استيلاء مغل از ان ديار [٧] جدا افگند، تا او را به بغداد آوردند، و بعد از بغداد بگجرات [٨] خواجه جمال الدين بصري طاب ثراه، كه به تقوي و ديانت و همت و امانت موصوف بود، او را بخريد، و چون فرزندان در حجر شفقت مي‌پروريد، و چون آثار رشد و شهامت در ناصيه مبارك او لامع و لايح بود، بنظر لطف (و) احترام او را مخصوص ميداشت، و در شهور سنه ثلاثين و ستمائة او را بحضرت دهلي آورد، و در آن وقت تخت سلطنت، بفر همايون سلطان سعيد شمس الدنيا و الدين طاب ثراه آراسته بود، او را با چند ترك ديگر بخدمت سلطان آوردند، چون نظر مبارك سلطان سعيد بر وي افتاد، در پناه فرو شهامت او آن تركان جمله [٩] در بيع آمدند و (به) بندگي پيش تخت موصوف گشت [١٠] و چون نور سعادت و پرتو دولت در پيشاني او ظاهر بود، او را خاصه داري [١١] فرمود، (گوئي كه) شهباز دولت (بر دست او نهاد) در معني [١٢] چنان بود، كه تا دشمنان مملكت را در عهد فرزندان او از تعدي و ظلم [١٣] باز دارد، و همچنان شد، تا فر سلطنت شمسي از مطالع تخت [١٤] تابان بود، او در ان مرتبه خدمت ميكرد، و از قضاي آسماني برادر خود كشلي خان امير حاجب را دريافت [١٥] و بدان طلعت شاديها [١٦] كرد، و قوتي ظاهر شد، چون دولت سلطنت به (سلطان) ركن الدين

[١] مط: است
[٢] اصل: تباهي، ولي غلط محض است
[٣] مط: همائي
[٤] اصل: بر هندوستان در
[٥] اصل: الوخان
[٦] مط: و از تخمه،
[٧] مط: بدان ديار
[٨] مط: با خواجه
[٩] مط: جمله آن تركان در
[١٠] مط: مخصوص گشتند
[١١] اصل: خاص داري
[١٢] مط: درين معني
[١٣] مط: و طمع
[١٤] مط: از مطالع بختياري
[١٥] مط: بازيافت
[١٦] مط: شادمانيها