طبقات ناصري(تاريخ ايران و اسلام) - سراج جوزجانی، منهاج الدین - الصفحة ٣٣٢ - (٢٥) اتابكان آذربايجان و فارس

مؤلف را در انتساب اتابكان آذربايجان و فارس سهوهائي است، كه بايد اصلاح گردد. بنابران سلسله‌هاي شاهان مذكور بصورت مكمل در سطور ذيل آورده مي‌شود:
١- اتابكان آذربايجان از نسل شمس الدين ايلدگزاند، كه در (٥٤١ ه) در آنجا استقلالي را بهم رسانيد و بسال (٥٦٨ ه) در همدان از جهان رفت، سلسله اين خاندان قرار ذيل است:
(١) شمس الدين ايلدكز (٥٤١ ه) (٢) محمد پهلوان جهان (٥٦٨ ه) (٣) قزل‌ارسلان عثمان (٥٨٢ ه) (٤) نصرة الدين ابو بكر (٥٨٧ ه) قتلغ اينانج (٥) مظفر الدين اوزبك (٦٠٧- ٦٢٢ ه) (٢) اتابكان فارس: (دول اسلاميه- ص ٢٤٨) اين خاندان احفاد مودود سلغري است كه پسر وي سنقر در حدود (٥٤٢ ه) به سلجوقيان عصيان ورزيد، و در فارس اعلان استقلال كرد و شيراز را مقر حكمداري خويش قرار داد، سلسله دودمان وي چنين است:
مودود سلغري (١) مظفر الدين سنقر (٥٤٢ ه) (٢) زنگي (٥٥٦ ه) تكله (٤) طغرل (٥٩٠ ه) (٣) تكله (٥٧٠ ه) (٥) ابو شجاع سعد اول سلغرشاه (٥٩٩ ه) (٦) ابو بكر (٦٢٨ ه محمد شاه (٦٦٠ ه) (١٠) سلجوق شاه (٧) سعد ثاني (٦٥٨ ه) (٦٦١ ه) (٨) محمد (٦٥٩ ه) (١١) ايش خاتون (٦٦٣- ٦٨٥ ه) (دول اسلاميه ص ٢٥٠)