طبقات ناصري(تاريخ ايران و اسلام) - سراج جوزجانی، منهاج الدین - الصفحة ٢٤٩ - قضا و اداره كل امور شرعي كاليور

در حين سقوط حصار اچه، روز اوليكه سلطان شمس الدين التتمش در پاي آن حصار لشكرگاه نصب كرد، مؤلف بحضور اين پادشاه رسيد و منظور نظر پادشاهي شد، چون ناصر الدين قباچه از حصار بهكر خود را در آب غرق كرد، و تمام ديار سند تا آب محيط التتمش را مسلم آمد، سلطان از پاي قلعه اچه انصراف فرمود، و مولف نيز در موافقت حشم آن پادشاه در ماه رمضان (٦٢٥ ه) بحضرت دهلي رفت، و در جشن اين فيروزي، و رسيدن تشريف و عهد و لوائي كه از بغداد خليفه المستنصر بالله، براي سلطان التتمش فرستاده بود، حضور داشت [١] مولانا تا سال (٦٢٩ ه) در حضرت دهلي ماند، و در شعبان همين سال در پاي حصار كاليور (گواليار) باز بحضور التتمش رسيد، و از حضرت پادشاه مامور گشت، تا بر در سراي اعلي تذكيري بفرمايد، و در هر هفته سه نوبت تذكير معين شود، و چون ماه رمضان درآمد، هر روز تذكير معين شد، و تمام عشر ذي الحجه و تمام عشر محرم گفته آمد و در ديگر ماهها همان سه نوبت نگاه داشته آمد.
باين طور مولانا به عهده مذكري درگاه شاهي سر فراز گشت و مدت يازده ماه در پاي آن حصار نود و پنج مجلس بر در سراپرده اعلي عقد كرد، و مولانا روز عيد اضحي در برابر قلعه كاليور بامر شاهي خطبه عيد فرمود، و امامت كرد، و به تشريف گرانمايه مشرف گشت [٢] و در وقت تشريفات اشغال شرعي مهتر مبارك هندوخان كه يكي از امراي بزرگ دربار دهلي بود، خود بخزانه عاليه حاضر شد، و چندان لطف و دلداري فرمود، كه مولانا در كتاب خويش ذكري از ان مي‌نمايد [٣]

روز سه شنبه (٢٦) ماه صفر (٦٣٠ ه) چون حصار كاليور فتح گشت، مولانا از حضور سلطان شمس الدين التتمش به قضا و خطابت و امامت