طبقات ناصري(تاريخ ايران و اسلام) - سراج جوزجانی، منهاج الدین - الصفحة ٤٢٨ - (٨٧) نامهاي تركي

در طبقات ناصري برخي از نامهاي تركي آمده كه در اين جا معاني و املاي قديم آن شرح داده مي‌شود:
اغراق: بكسر الف. در طبقه ٢٣ دو بار اغراق و اغراقيان آمده، كه به تصريح محمود بن حسين بن محمد كاشغري، يكي از قبايل بيست‌گانه ترك بود (ديوان لغات الترك تاليف ٤٦٦ ه- طبع استانبول در سه جلد ١٣٣٣/ ٣٥ ق، صفحه ٢٨ جلد اول) الپ: اين كلمه در الپ ارسلان و الپتگين جزو اول نام است، و گاهي تنها هم بطور علم آمده، مانند الپ ترك ناصر در طبقه ٢١، بقول كاشغري معني آن شجاع و جلد است، و در كتابش به فتحه اول و سكون دوم و سوم ضبط شده (ديوان لغات الترك ١/ ٤٤) الغ: به ضمه اول و دوم معني آن از هر چيز بزرگتر آن است (ديوان ١/ ٦٢) مولوي:
مؤمن و ترسا، جهود و گبر و مغ‌جمله را رو سوي آن سلطان الغ ارغون: به فتحه اول و سكون دوم و ضمه غين: پرنده‌ايست از جنس جرز (حباري) كه گنجشكان را بدان شكار نمايند (ديوان ١/ ١٠٨) ارسلان: اين نام در طبقات مكرر آمده، كه از روي فهرست كتاب در مواقع آن ديده ميتوانيد، بقول كاشغري به فتحه اول و سكون دوم و سوم جمع بين ساكنين است، كه معني آن اسد باشد و ملوك را بدان تسميه ميكردند (ديوان ٣- ٣٠٤) ايل: بقول كاشغري به كسره الف معاني متعددي دارد، اول بمعني ولايت است مثل بك ايلي يعني ولايت امير، دوم بمعني خيل اسپان است وايل بشي سايس خيل است (ديوان ١/ ٤٩) سوم بمعني صلح بين دو شاه است (١/ ٥٠) (رك: تعليق ٤٩/ ٧٩) بقول لغت جغتائي (ص ١٢٥) ايل در تركي معاني ذيل دارد: دست، مردم، ملت، گروه، سال، مطيع و تابع و رام، بصورت جمع ايلات بر قبايل صحرانشين اطلاق مي‌شود ايبك: بكسره و ياي مجهول و فتح باء بمعني بت كه بعربي صنم گويند گاهي مجازا بمعني معشوق آيد در لطايف بمعني غلام و قاصد است، (غياث ٨٩) اما اينكه معني ايبك را شل نوشته‌اند، مانند تاريخ