طبقات ناصري(تاريخ ايران و اسلام) - سراج جوزجانی، منهاج الدین - الصفحة ٢١٢ - فصل در تقرير بر افتادن مغل لعنهم اللّه

علي رضي اللّه عنه مخصوص بوده است از حديث مصطفي صلي اللّه عليه و سلم بدانستن اين [١] اسرار از جمله صحابه. و اگر افترا بودي هرگز راست نيامدي و بصدق نه پيوستي.
چون [جمله] حال بر وجه صدق ظاهر شد، چنانچه (در) بيان فرار و فوت پادشاه ايران گفته است، كه بر كنار دريائي باشد، همه عقلاي عجم و ايران را معلوم است، كه فرار محمد خوارزم شاهي از پيش مغل همچنان بود، كه فرار كبوتر، از پيش عقاب، و موت او رحمة اللّه عليه بر كنار (ه) درياي مازندران بود، و چون معلوم شد، كه وصف آن جماعت و وقت خروج ايشان، و فرار پادشاه مسلمانان و خراب شدن شهرهاي اسلام بصدق گفته است، بايد كه آخر قصيده كه مقصود است بر انتهاء دولت كفار مغل [و نيست شدن ايشان بر دست پادشاهان اسلام بر زمين شام] هم صدق باشد، و چون در آخر قصيده كه تعيين [٢] كرده است هلاكت ايشان در كدام زمين باشد، و آن زمين را [چگونه] خلق گفته است [٣] و خلق زمين دمشق و [خلق] شام و سرحدهاي آنست و اين [٤] جماعت (در) اين زمان بدان زمين رسيده‌اند، و قتال ايشان با لشكر حلب و شام است، و هيچ شبهت نماند، كه هلاك ايشان هم بخوردن آب فرات و هم بشرط قتال با لشكر حلب و هم به نصف قران بود، كه در سنه تسع و عشر باشد، تا سنه احدي، يا كم و بيش آمده است [٥] كه حق تعالي دو رفتنه آن جماعت (را) منقضي گرداند، و آتش فساد ايشان (را) به آب انتهاء منطفي كند [٦] و باد بيداد آن طايفه كه در فضاء دور امت احمد [٧] صد هزار گرد در انگيخته [٨] است، بقدرت بي شبهت بنشاند، انشاء اللّه تعالي [٩] چون ذكر انقراض دولت كفار مغل ثبت افتاد، خواستم كه ختم اين كتاب طبقات ناصري بر فتنه و بلاي كفار نباشد، و از ان جماعت و خانان ايشان

---

[١] مط: آن
[٢] مط: يقين
[٣] مط: گفته‌اند
[٤] مط: آن،
[٥] مط: قرآن بود كه آن سنه تسع باشد يا سنه احدي، يا كم و بيش بيك دو سال آمده است
[٦] مط: گرداند،
[٧] مط: دور محمد
[٨] مط: برانگيخته
[٩] ازينجا بريدگي نسخه مب پس آغاز مي‌شود،