پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٥ - راهنمايىهاى قرآن در زمينه اين دو دليل

سرسخت با مشاهده يكى از آنها به كلى تغيير روشن داده و به صورت دوستان صميمى در آمده‌اند كه اگر اين روايات جمع‌آورى شود بحثى جالب و گسترده خواهد بود. و نشان مى‌دهد كه چگونه نور ايمان در دل‌هاى بيدار با مشاهده بعضى از اين قرائن و بدون درخواست هيچ‌گونه معجزه مى‌درخشيده است.

راهنمايى‌هاى قرآن در زمينه اين دو دليل‌

آيات قرآن مجيد تعبيرات جالبى در زمينه دليل اخير (جمع‌آورى قرائن) و دليل قبل (بررسى محتواى دعوت) دارد، حدّاقل اشارات پرمعنايى در آن هر دو زمينه ديده مى‌شود، از جمله:

١- در آيه ١٥٧ اعراف مى‌خوانيم: الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِىَّ الْامِّىَّ الَّذِى يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِى التَّورَاةِ وَ الْانْجيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَيِّبَاتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَائِثَ وَ يَضَعُ عَنْهُمْ اصْرَهُمْ وَ الْاغْلَالَ الَّتِى كَانَتْ عَلَيْهِمْ ...:

«آنها كه پيروى مى‌كنند از فرستاده (خدا) همان پيامبر درس نخوانده‌اى كه وصف او را در تورات و انجيلى كه نزدشان است آمده، همان پيامبرى كه آنها را به معروف، امر مى‌كند و از منكر باز مى‌دارد، طيّبات و پاكيزه‌ها را براى آنها حلال مى‌شمرد و خبايث را تحريم مى‌كند، و بارهاى سنگين و زنجيرهايى را كه بر آنها بوده بر مى‌دارد ...»

اين آيه از يك سو اشاره به يكى از دلايل آينده يعنى گواهى پيامبران پيشين مى‌كند، و از سوى ديگر به عظمت محتواى دعوت آن پيامبر اشاره دارد و از سوى سوّم پاره‌اى از صفات او را به عنوان شاهدى بر حقّانيتش ذكر مى‌كند.

بدون شك مدعيان دروغين نبوّت، هدفشان به زنجير كشيدن توده‌هاى مردم، استثمار و استعمار آنهاست، نه تنها بندى را از آنها نمى‌گشايند بلكه بندهايى بر دست و پاى آنها مى‌نهند.